Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2280/20 oddalił skargę Y. X. na decyzję GINB z dnia [...] października 2020 r. utrzymującą w mocy decyzję Śląskiego WINB z dnia [...] września 2020 r. nakładającą na Q. X. obowiązek rozbiórki nielegalnie rozbudowanej części zjazdu z drogi krajowej [...]w [...] do nieruchomości położonych przy ul. [...] [...]i [...], tj. rozbiórkę części zjazdu wykonanej z płyt żelbetowych z krawężnikiem najazdowym.
Od powyższego wyroku Y. X. złożył skargę kasacyjną, domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Następnie pismem z dnia 11 maja 2022 r. Y. X. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji GINB z dnia[...] października 2020 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku rozbiórki nielegalnie rozbudowanej części zjazdu z drogi krajowej.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że realizacja tego obowiązku może prowadzić do nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków. Przebudowa zjazdu będzie wymagała dużego nakładu środków finansowych, jak również będzie powodowała uciążliwości w prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie nieruchomości przy ul. [...] [...]w [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Na wstępie przypomnieć należy, że zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter wyjątkowy. Jej realizacja może nastąpić tylko w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny. Wprawdzie w orzecznictwie zasadniczo przyjmuje się, że nakaz rozbiórki już ze swej istoty może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to jednakże nie oznacza, że niejako automatycznie w stosunku do tego typu decyzji na wniosek skarżącego sąd zobowiązany jest zawsze do zastosowania ochrony tymczasowej. W każdej sprawie bowiem musi być każdorazowo zbadana kwestia zaistnienia przesłanek do zastosowania omawianej instytucji w kontekście indywidualnych okoliczności sprawy i argumentacji skarżącego.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należało uznać, że skarżący nie uprawdopodobnił w sposób przekonujący, aby na skutek wykonania decyzji GINB z dnia[...]października 2020 r. mogło dojść do zaistnienia którejkolwiek z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Samo twierdzenie skarżącego, zawarte we wniosku, że wykonanie tej decyzji może spowodować nieodwracalne lub trudne do odwrócenia skutki w warunkach tej sprawy nie jest wystarczające. Przesłanki znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków nie wypełniają ogólnikowe wskazania dot. dużych nakładów finansowych związanych z ewentualną koniecznością przebudowy spornego zjazdu. Przy czym te ostatnie nie zostały nawet szacunkowo podane. W takiej sytuacji wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji nie mógł został uwzględniony i podlegał oddaleniu.
Mając na powyższe uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.