Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 344/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Krakowie oddalił skargę L. K. i J. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (MWINB) z 13 stycznia 2022 r., znak: WOB.7721.317.2021.JKUT w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W treści skargi kasacyjnej L. K. i J. K. od w/w wyroku zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z 7 maja 2021 r. (znak: PINB.7355-43/03), sprostowanej postanowieniem z 25 maja 2021 r., znak: PINB.7355-43/03, i nakazującej skarżącym rozbiórkę rozbudowanej części budynku kawiarni "[...]" o wymiarach 7,38 m\10,27 m, zlokalizowanej na działce nr [...] przy ul. [...] w B., zrealizowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zakres robót rozbiórkowych zaznaczony został w załączniku do decyzji MWINB. Wniosek uzasadniono zagrożeniem jakie może spowodować wykonanie nakazu rozbiórki bez jego doprecyzowania.
Skarżący w złożonej skardze kasacyjnej podnoszą, że nie mają pewności co dokładnie należy wykonać, ich zdaniem nie określono w decyzji sposobu zabezpieczenia pozostałej części obiektu, nie określono jak rozebrać części obiektu, które są konstrukcyjnie powiązane z częścią pierwotną i częścią rozbudowaną. W ich opinii rozebranie jedynie części obiektu może spowodować zagrożenie stabilności pozostałej części obiektu, co może skutkować katastrofą budowlaną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd administracyjny, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329; Ppsa), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, przepis ten w związku z art. 193 Ppsa ma odpowiednie zastosowanie w toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiwsa, 2007, nr 4, poz.77).
Zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tej ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona choćby jedna ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt zostanie wykonany. Nie jest więc co do reguły rolą sądu administracyjnego na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku czynić samodzielne ustalenia w zakresie istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej.
Uzasadniając wniosek skarżący jako jedyny argument mający przemawiać za wstrzymaniem wykonania decyzji podnoszą okoliczność, że decyzja nakazująca rozbiórkę nie określa sposobu jej wykonania, nie wiadomo zatem, na czym i jak ma polegać wykonanie decyzji.
Zauważyć wobec tego trzeba, że taką argumentację skarżący przedstawili także składając skargę do WSA w Krakowie od decyzji MWINB z 13 stycznia 2022 r. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji stanowi zatem w istocie polemikę ze stanowiskiem MWINB wyrażonym przez ten organ w tym zakresie w zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wobec tego wymaga, że argumenty odnoszące się do prawidłowości wydanych w sprawie decyzji nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Sąd na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie bada bowiem trafności zarzutów odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa. Poza tym podstawy dla przyznania ochrony tymczasowej nie może stanowić gołosłowne stwierdzenie skarżących, że wykonanie nakazu określonego ostateczną decyzją organu nadzoru budowlanego może grozić katastrofą budowlaną.
Skarżący nie uzasadnili zatem wniosku w sposób pozwalający na stwierdzenie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji.