Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. S. na uchwałę Rady Miasta Płocka z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że termin do wniesienia skargi na uchwałę doręczoną stronie w dniu 28 lutego 2011 r. upływał z dniem 7 marca 2011 r. Skarga została wniesiona do Sądu w dniu 17 sierpnia 2011 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Skoro termin do wniesienia skargi nie został przywrócony, albowiem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, to skargę tę należało odrzucić jako wniesioną po terminie.
W skardze kasacyjnej skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a. oraz art. 191 ust. 1 w związku z art. 205 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacji wyborcza do rad gmin, rad powiatu i sejmików województw (dz. U. z 2010 r., Nr 176, poz. 1190). Skarżący podniósł, że uchybił terminowi z powodu błędnego pouczenia przez organ. Skarżący powołując się na art. 112 K.p.a. wskazał, że nie może ponieść szkody z powodu zastosowania się do błędnego pouczenia zawartego w uchwale.
Skarżący działał zgodnie z pouczeniem, które nie zawierało konkretnego sądu administracyjnego, do którego należało skierować skargę, wskazania, że skargę wnosi się bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz iż zachowanie ustawowego terminu oznacza obowiązek faktycznego złożenia skargi w sądzie. Pouczenie organu nie zawierało powołania się na art. 205 ust. 1 Ordynacji wyborczej do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, a jedynie na art. 191 ust. 1 tej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarga na uchwałę została wniesiona z uchybieniem terminu, albowiem skarżący wniósł ją w dniu 17 sierpnia 2011 r., podczas gdy termin do jej złożenia upływał z dniem 7 marca 2011 r. Skarżący nie kwestionuje tych ustaleń, a jedynie powołuje się na to, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy, ponieważ został błędnie pouczony. Okoliczność, czy strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez własnej winy podlega ocenie w toku rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę z dnia [...] lutego 2011 r. został prawomocnie odrzucony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2011 r., z uwagi na uchybienie siedmiodniowego terminu do jego złożenia. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1081/11.
W takich okolicznościach sprawy Sąd pierwszej instancji prawidłowo, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzucił skargę na uchwałę Rady Miasta Płocka z dnia [...] lutego 2011 r., ponieważ skarżący uchybił terminowi do jej wniesienia, a termin ten nie został przywrócony. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi, nie może podważać rozstrzygnięcia objętego prawomocnym postanowieniem NSA z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1081/11.
Nie mogą również odnieść skutku zarzuty dotyczące naruszenia art. 112 k.p.a., albowiem przepis ten nie ma zastosowania w toku podejmowania uchwały rady o wygaśnięciu mandatu radnego, ani w toku wnoszenia i rozpoznawania skargi na taką uchwałę, albowiem w tych sprawach przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Należy także wskazać, że wywód skargi kasacyjnej opiera się na błędnym założeniu, że skargę na uchwałę w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego wnosi się bezpośrednio do Sądu, podczas gdy skargę taką należy złożyć za pośrednictwem organu i w tym zakresie pouczenie organu było prawidłowe, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1423/11.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.