Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. S., reprezentowanej przez pełnomocnika z urzędu adwokat N. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 marca 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 9/09 w sprawie ze skargi B. S., W.S. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia 29 maja 2008 r. nr XVIII/190/08 w przedmiocie nadania nazw ulicom w Gminie B. W dniu 27 marca 2012 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek adwokat N. B.o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r. w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazała, że w skardze kasacyjnej zgłosiła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych. W wydanym zaś w dniu 15 marca 2012 r. postanowieniu brak jest orzeczenia co do wskazanej kwestii.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz.U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 (dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Z przepisów powyższej ustawy nie wynika, aby przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu należało do takich elementów orzeczenia, które Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest zamieszczać z urzędu. Należy bowiem zauważyć, że przepisy art. 209 i 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami, natomiast orzekanie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. Uprawnienie Naczelnego Sądu do orzekania w omawianym przedmiocie związane jest jedynie z kontrolą instancyjną tego rodzaju orzeczeń wydanych przez Sąd pierwszej instancji.
W związku z tym, że przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu powinno nastąpić w odrębnym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 15 marca 2012 r. należało uznać za nieuzasadniony.
Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną pełnomocnik powinien złożyć zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z oświadczeniem, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.