Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 886/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 914/17, w sprawie ze sprzeciwu M.C. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2017 r., nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę części obiektu budowlanego i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W dniu 23 sierpnia 2018 r. M. C. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. prawomocnym wyrokiem NSA. Jako podstawę wznowienia wskazał art. 273 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", podnosząc, że nastąpiło późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy oraz późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Powyższe zarzuty skarżący powiązał z oceną prawną Naczelnego Sądu Administracyjnego wypowiedzianą w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 281/17. W ocenie skarżącego ocena ta jest błędna, ponieważ doszło do pominięcia prawidłowego brzmienia ww. wyroku WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w art. 271-285 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Ponadto stosownie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, ponieważ nie opiera się na ustawowych przesłankach wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, o jakich mowa w art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a.
W okolicznościach tej sprawy nie można uznać, że w sprawie w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 281/17, doszło do późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, jak i późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Jak bowiem wynika z objętego skargą o wznowienie postępowania wyroku NSA o sygn. akt II OSK 886/18, wyrok ten zapadł z uwzględnieniem ww. wyroku WSA w Olsztynie o sygn. akt II SA/Ol 281/17. Trudno w takiej sytuacji uznać, że doszło do późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych, środków dowodowych i prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tej sytuacji należy uznać, że przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania stanowi nieuprawnioną polemikę z oceną prawną wypowiedzianą w prawomocnym wyroku NSA, w którym oceniono, że w wyroku o sygn. akt II SA/Ol 281/17 nie przesądzono, iż zastosowanie w sprawie art. 138 § 2 K.p.a. było w ogóle niedopuszczalne.
Przedstawiona w skardze o wznowienie argumentacja nie wskazuje zatem na zaistnienie okoliczności, które mogłyby wskazywać na zaistnienie przesłanek wynikających z art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a., co uprawnia Sąd Administracyjny do zastosowania 280 § 1 p.p.s.a. i odrzucenia skargi o wznowienie jako niespełniającej ustawowych wymagań.
Z powyższych względów, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.