Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 174/12 oddalił skargę E. Sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie, działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 155 k.p.a., art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 28, poz. 145), w związku z wnioskiem E. Sp. z o. o. w P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] stwierdzającą nieważność decyzji Starosty Polickiego z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...], zmieniającej własną decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, wydanej na rzecz E. Sp. z o. o. w P., w części orzekającej o zezwoleniu wnioskodawcy na zbieranie odpadu o kodzie [...], tj. w jej punkcie II, poz. 21 tabeli zawierającej kod i rodzaj odpadu - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu podano, że decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. Starosta Policki udzielił E. Sp. z o. o. w P. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, oznaczonych kodem [...] - lekka frakcja i pyły inne niż wymienione w [...] oraz kodem [...] - inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w 19 12 11. Z dniem 12 marca 2010 r. wszedł w życie art. 8 w/w ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r., na podstawie którego posiadacz odpadów dotychczas prowadzący działalność w zakresie zbierania m.in. pozostałości z sortowania odpadów komunalnych - może prowadzić swoją działalność w tym zakresie na podstawie zezwoleń, pozwoleń lub decyzji zatwierdzających program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, nie dłużej jednak niż 3 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy, o ile wcześniej nie straciły mocy.
Zaś zezwolenia, pozwolenia oraz decyzje zatwierdzające program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, wygasają w całości lub w części dotyczącej zbierania po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
W ocenie organu, decyzja Starosty Polickiego z dnia [...] stycznia 2010 r. udzielająca zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, zakresem swym obejmowała również pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, ujęte w kodzie nr [...]. Ustalenie to przesądza, że zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów w części w jakiej dotyczy pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, z mocy art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej, wygasło po upływie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Oznacza to, że decyzja Starosty Polickiego z dnia [...] stycznia 2010 r. wygasła w części obejmującej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oznaczonych kodem [...], z dniem 13 czerwca 2010 r. Wyeliminowanie z obrotu decyzji w części stanowiło trwałą przeszkodę w dokonaniu jej zmiany, na podstawie przepisu art. 155 k.p.a., decyzją Starosty Polickiego z dnia [...] sierpnia 2010 r., w odniesieniu do nieistniejącego już pkt 1 decyzji, dotyczącego zezwolenia na prowadzenie działalności zbierania odpadu o kodzie [...].
Ta przeszkoda uzasadniała stwierdzenie z urzędu nieważności decyzji Starosty Polickiego z dnia [...] sierpnia 2010 r., w części orzekającej o zezwoleniu spółce E. w P. na zbieranie odpadu o kodzie [...].
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyła E. Sp. z o. o. w P. zarzucając, że decyzja ta jest bezprzedmiotowa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalając skargę zaskarżonym wyrokiem wskazał, że zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw, który wszedł w życie z dniem 12 marca 2010 r., posiadacze odpadów dotychczas prowadzący działalność w zakresie zbierania m.in. pozostałości z sortowania odpadów komunalnych mogli prowadzić działalność w tym zakresie na podstawie zezwoleń, pozwoleń lub decyzji zatwierdzających program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, nie dłużej jednak niż 3 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy, o ile wcześniej nie straciły mocy.
Decyzja Starosty Polickiego z dnia [...] stycznia 2010 r. o udzielaniu zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, obejmowała zakresem swym również pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, oznaczone kodem nr [...]. Klasyfikacja odpadów przyjęta w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1206), w załączniku - Katalog odpadów wraz z listą odpadów niebezpiecznych, w pozycji [...] ujmuje "Inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...]", przy czym w grupie oznaczonej numerem [...] mieszczą się odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych, podgrupie [...] odpady z mechanicznej obróbki odpadów (np. obróbki ręcznej, sortowania, zgniatania, granulowania) nie ujęte w innych grupach.
Zdaniem Sądu, trafnie stwierdził organ, że klasyfikacja ta stanowiła podstawę do uznania, iż odpad oznaczony kodem [...] obejmuje również pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, jako pochodzące z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, dalej skonkretyzowane w podgrupie tych, które pochodzą z mechanicznej obróbki odpadów, w tym ich sortowania. Zasadny jest wniosek, że działalność obejmująca zbieranie odpadów o kodzie [...], dotyczy wskazanych przez ustawodawcę w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o zmianie ustawy o odpadach, pozostałości z sortowania odpadów komunalnych. Ustalenie to przesądza o tym, że zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, w części, w jakiej dotyczy pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, z mocy art. 8 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, wygasło po upływie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
W konsekwencji decyzja Starosty Polickiego z dnia [...] stycznia 2010 r., wygasła z dniem 13 czerwca 2010 r. w części obejmującej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oznaczonych kodem [...]. Wygaśnięcie części tej decyzji oznacza usunięcie jej z obrotu prawnego, w konsekwencji podmiot uprawniony na podstawie tej decyzji pozbawiony został prawnych podstaw prowadzenia działalności polegającej na zbieraniu odpadów o kodzie [...], tj. w jej punkcie II, poz. 21 tabeli określającej kod i rodzaj odpadu.
Wyeliminowanie z obrotu decyzji w części opisanej stanowiło prawną przeszkodę w dokonaniu jej zmiany, w trybie art. 155 k.p.a., decyzją Starosty Polickiego z dnia [...] sierpnia 2010 r., w odniesieniu do nieistniejącego już zapisu pkt 1 decyzji, zezwalającego na zbieranie odpadu o kodzie [...]. Ta okoliczność uzasadniała stwierdzenie z urzędu nieważności decyzji Starosty Polickiego z dnia [...] sierpnia 2010 r., w części orzekającej o zezwoleniu spółce E. w P. na zbieranie odpadu o kodzie [...].
W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi – skargę oddalił.
Od powyższego wyroku E. Sp. z o. o. w P. wniosła skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając naruszenie przepisów procedury mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 155 k.p.a. w zw. z art. 8 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw poprzez uznanie, że istniały przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Polickiego z dnia [...] sierpnia 2010 r. w części orzekającej o zezwoleniu E. Sp. z o. o. w P. na zbieranie odpadu o kodzie [...] tj. w jej punkcie II, poz. 21 tabeli określającej kod i rodzaj odpadu,
- 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przez Sąd uchybień w postępowaniu prowadzonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie, polegających na pominięciu uzasadnienia decyzji Starosty Polickiego z dnia [...] stycznia 2010 r. i zawartych w nim ustaleń co do sposobu powstawania odpadów o kodzie [...] objętych tą decyzją.
Mając powyższe na uwadze, E. Sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach obejmuje swoją dyspozycją wyłącznie pozostałości z sortowania odpadów komunalnych. Wskazano, że grupa odpadów oznaczona kodem [...] obejmuje "Inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...]". Ustawodawca posługuje się tutaj pojęciem "odpadów", nie zaś "odpadów komunalnych", co wskazuje, że do grupy odpadów o kodzie [...] zakwalifikowanych może zostać zdecydowanie więcej rodzajów odpadów, niż tylko "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych" - w tym pozostałości z sortowania pojazdów wycofanych z eksploatacji. Art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. może więc dotyczyć odpadów o kodzie [...], ale tylko tych stanowiących pozostałości z sortowania odpadów komunalnych. Nie może on być zatem traktowany jako podstawa stwierdzenia wygaśnięcia decyzji zezwalających na zbieranie wszystkich odpadów oznaczonych kodem [...], w tym również odpadów niestanowiących pozostałości z sortowania odpadów komunalnych.
W tym stanie rzeczy ustalenie, czy przedmiotowy art. 8 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach miał zastosowanie do decyzji Starosty Polickiego z dnia [...] stycznia 2010 r. wymagało wnikliwego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W tym celu SKO w Szczecinie powinno było zbadać i odnieść się w uzasadnieniu swojej decyzji do treści całej decyzji Starosty Polickiego z dnia [...] stycznia 2010 r. Jak bowiem wynika z uzasadnienia tej decyzji, zbierane przez skarżącą odpady powstają w procesach strzępienia (rozdrabniania) karoserii pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz złomu stalowego (wyeksploatowane konstrukcje stalowe) oraz innych odpadów metalowych stanowiących pozostałości po zasadniczym procesie strzępienia i segregacji na liniach do strzępienia. SKO w Szczecinie całkowicie pominęło te okoliczności, ograniczając się wyłącznie do analizy sentencji decyzji Starosty.
Tym samym, SKO w Szczecinie naruszyło podstawowe zasady postępowania administracyjnego wyrażone w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Sąd I instancji nie zauważył wskazanych uchybień, zatem zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. jest uzasadniony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznanie sprawy ograniczył do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.
Przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2011 r. stwierdzającą nieważność decyzji Starosty Polickiego z dnia [...] sierpnia 2010 r. zmieniającą własną decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów, wydanej na rzecz E. Sp. z o. o. w P., w części orzekającej o zezwoleniu wnioskodawcy na zbieranie odpadu o kodzie [...].
W myśl art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie niniejszej skarżąca kasacyjnie – E. Sp. z o.o. oparła skargę kasacyjną na zarzucie naruszenia przepisów procedury, mającym istotny wpływ na wynik sprawy, w powiązaniu z zarzutem naruszenia prawa materialnego. Sądowi I instancji zarzucono więc naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2, art. 155 k.p.a. i art. 8 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.
Jak z powyższego wynika, zarzuty skargi kasacyjnej dotyczą zarówno naruszenia prawa materialnego, jak i procesowego. W takiej sytuacji, w pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego. Na wstępie należy jednak przytoczyć stosowny przepis prawa materialnego, który był podstawą wydanych w sprawie decyzji, jako że przepis ten wytycza konieczny do jego prawidłowego zastosowania, zakres i kierunki postępowania wyjaśniającego.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 28, poz. 145):
Posiadacz odpadów dotychczas prowadzący działalność w zakresie zbierania:
- 1) pozostałości z sortowania odpadów komunalnych,
- 2) komunalnych osadów ściekowych,
- 3) zakaźnych odpadów medycznych,
- 4) zakaźnych odpadów weterynaryjnych,
- 5) odpadów pochodzących z unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych innymi metodami niż termiczne przekształcanie
- - może prowadzić swoją działalność w tym zakresie na podstawie zezwoleń, pozwoleń lub decyzji zatwierdzających program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, nie dłużej jednak niż 3 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy, o ile wcześniej nie straciły mocy.
Zezwolenia, pozwolenia oraz decyzje zatwierdzające program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, o których mowa w ust. 1, wygasają w całości lub w części dotyczącej zbierania po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy (ust. 2).
Powołana wyżej ustawa weszła w życie z dniem z dniem 12 marca 2010 r.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu jest to, czy udzielone E. Sp. z o.o., decyzją Starosty Polickiego z dnia [...] stycznia 2010 r., zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oznaczonych kodem [...] - inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...], wygasło na mocy wyżej wymienionego przepisu ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r.
W celu udzielenia odpowiedzi na to pytanie, należało najpierw ustalić jaki był w istocie zakres udzielonego decyzją Starosty Polickiego z dnia 25 stycznia 2010 r. zezwolenia oraz jakie rodzaje odpadów mieszczą się w grupie oznaczonej kodem [...] – stosownie do klasyfikacji odpadów przyjętej w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1206). W ocenie orzekającego tu składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, postępowanie wyjaśniające w tym zakresie zostało przeprowadzone z naruszeniem wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., czego nie dostrzegł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie naruszając tym samym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., ponieważ uchybienia te miały istotny wpływ na wynik sprawy. Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia tych przepisów zostały więc oparte na usprawiedliwionych podstawach.
Wnosząca skargę kasacyjną Spółka trafnie bowiem zarzuciła, że zarówno Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie, jak i kontrolujący ten organ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie odnieśli się do okoliczności dotyczącej treści uzasadnienia decyzji Starosty Polickiego z dnia [...] stycznia 2010 r., z której wydaje się wynikać, iż działalność podmiotu polegająca na zagospodarowaniu odpadów o kodzie: [...] dotyczyć będzie odpadów stanowiących pozostałości po procesie strzępienia (rozdrabniania) karoserii pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz złomu stalowego i innych odpadów metalowych odbieranych od zakładów przerobu złomu funkcjonujących na terenie całego kraju.
Tym samym, uzasadnione jest twierdzenie, że organ administracji nie podjął wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, czym uchybił zasadzie prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.). Jak zauważyła B. Adamiak, realizacja zasady prawdy obiektywnej ma ścisły związek z realizacją zasady praworządności, ponieważ prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy jest niezbędnym elementem prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego (B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 57). W tym kontekście ustalenia będzie wymagał więc właściwy przedmiot i zakres zezwolenia udzielonego w decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. Kwestia ta nie została niestety przez Sąd I instancji wyjaśniona.
Takiego samego wyjaśnienia i rozstrzygnięcia wymaga problem prawidłowego rozumienia pojęcia "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych", którym posługuje się art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw, ponieważ jak trafnie zauważył organ administracji - przyznając rację skarżącej Spółce - opis odpadów zawarty w powołanym wyżej przepisie nie uwzględnia klasyfikacji odpadów według rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. w sprawie katalogu odpadów. W szczególności ustalenia będzie wymagało, czy grupa odpadów oznaczonych w rozporządzeniu kodem [...] obejmująca: "Inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w [...]" może zawierać w sobie także "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych", o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r., a jeżeli tak, to czy kategoria "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych" wypełnia cały zakres objęty kodem [...].
Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w tym zakresie może budzić uzasadnione wątpliwości. Zawiera bowiem m.in. stwierdzenie, że odpad oznaczony kodem [...] obejmuje również pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, jako pochodzące z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów. Z tego stwierdzenia organu wynika, że w zakresie objętym kodem [...], obok "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych" mieszczą się także inne odpady. Orzekający w niniejszym składzie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w zakresie analizy klasyfikacji odpadów zawartych w rozporządzeniu w relacji do kategorii "pozostałości z sortowania odpadów komunalnych" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ograniczył się do podzielenia oceny wyrażonej przez organ w zaskarżonej decyzji, bez koniecznej próby sformułowania w tym względzie własnego stanowiska. Kwestia ta powinna również zostać wyjaśniona przez Sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
Jak podkreśla się bowiem w orzecznictwie, sąd administracyjny ma obowiązek szczegółowo uzasadnić swoje stanowisko, zwłaszcza w sytuacji, gdy podzielając ocenę dokonaną przez organ, nie podziela argumentów strony skarżącej (por. wyrok NSA z 9 lutego 2006 r., I GSK 1447/05, CBOSA). Przedstawienia własnego stanowiska przez sąd administracyjny nie można zastępować ogólnikową aprobatą stanowiska organów orzekających (por. wyrok NSA z 31 marca 2006 r., II FSK 462/05, CBOSA). Tym samym, zasługiwał na uwzględnienie podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 8 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw.
W takiej sytuacji, ustalenie wskazanych wyżej okoliczności związanych z przedmiotem i zakresem udzielonego E. Sp. z o.o. zezwolenia z dnia [...] stycznia 2010 r. na prowadzenie działalności polegającej na zbieraniu odpadów oraz prawidłowa interpretacja art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw, jak również ustalenie zakresu znaczeniowego kodu [...] z klasyfikacji odpadów wg rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. w sprawie katalogu odpadów, może dopiero pozwolić na ocenę prawidłowości zastosowania w sprawie niniejszej przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 155 k.p.a. Z tego też względu, odnoszenie się do zarzutów naruszenia tych przepisów byłoby w obecnym stanie sprawy przedwczesne.
Wobec powyższego, skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego okazały się uzasadnione, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. o uchyleniu zaskarżonego wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.