Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2009 r. Minister Zdrowia, po rozpatrzeniu wniosku Burmistrza Miasta Rabka-Zdrój z dnia 6 stycznia 2009 r. uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz budową zjazdu w Rabce Zdroju przy ul. Słonecznej w strefie "A" ochrony uzdrowiskowej uzdrowiska Rabka-Zdrój pod warunkiem utrzymania 75% terenów zieleni na działkach i przestrzegania art.38 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych (Dz.U. nr 167, poz.1399 ze zm.) oraz statutu uzdrowiska Rabka-Zdrój.
Postanowieniem z dnia 19 lutego 2009 r. Minister Zdrowia utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia 19 stycznia 2009 r. Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 września 2009 r., IV SA/Wa 613/09, uchylił postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 19 lutego 2009 r. oraz poprzedzające je postanowienie z dnia 19 stycznia 2009 r.
W skardze na bezczynność Ministra Zdrowia Z. N. zarzuciła organowi administracyjnemu nie dochowanie ustawowego terminu załatwienia sprawy. Natomiast pismem z dnia 20 sierpnia 2010 r. (doręczonym do Sądu w dniu 23 sierpnia 2010 r.) skarżąca cofnęła swą skargę.
Wyrokiem z dnia 10 września 2010 r., IV SAB/Wa 124/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. N. na bezczynność Ministra Zdrowia.
W chwili wnoszenia skargi na bezczynność (tj. w dniu 9 czerwca 2010 r.) Minister Zdrowia nie pozostawał w bezczynności, ponieważ postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r. zawiesił postępowanie w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, a więc rozstrzygnął zgodnie z żądaniem skarżącej.
Sąd I. instancji w swym pisemnym uzasadnieniu stwierdził, że wniosek skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi Sąd pominął w wyniku swego oczywistego błędu. Artykuł 156 § 1 P.p.s.a. nie przewiduje możliwości skorygowania tego rodzaju błędu przez sąd administracyjny I. instancji.
Z. N. w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wniosła o jego uchylenie w całości i umorzenie sprawy na podstawie art.161 §1 pkt 1 P.p.s.a. z uwagi na cofnięcie skargi oraz o zasądzenie zwrotu uiszczonego wpisu sądowego i uiszczonej opłaty sądowej za sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku, jak również o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Skarżąca zarzuciła Sądowi I.instancji naruszenie art.161 §1 pkt 1 P.p.s.a. poprzez pominięcie wniosku skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawowe znaczenie ma zarzut orzekania przez Sąd I. instancji z całkowitym pominięciem pisma Skarżącej o cofnięciu przez nią skargi wniesionej do tego Sądu. Swoją wolę cofnięcia skargi, skutkującym umorzeniem postępowania sądowego Skarżąca podtrzymała w skardze kasacyjnej. Sąd I. instancji potwierdził wydanie wyroku pomimo cofnięcia skargi.
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (art.161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Jeżeli skarga ulegała odrzuceniu albo istniały podstawy do umorzenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem uchyla wydane w sprawie orzeczenie oraz odrzuca skargę lub umarza postępowanie. (art.189 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze należało uwzględnić skargę kasacyjną, uchylić zaskarżony wyrok, jako wydany pomimo że należało umorzyć postępowanie sądowe oraz umorzyć postępowanie sądowe w sprawie orzekając w trybie art.189 P.p.s.a..
O kosztach orzeczona na podstawie art.203 pkt 1 oraz art.200 w związku z art.193 P.p.s.a.