Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 37/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) we Wrocławiu oddalił skargę M. Ł. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (dalej DPWIS) we Wrocławiu z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych.
W treści skargi kasacyjnej M. Ł. od powołanego wyżej wyroku WSA we Wrocławiu pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając zgłoszony wniosek strona skarżąca wskazuje, że z uwagi na fakt, iż nałożona kara znacznie przekracza możliwości finansowe skarżącego, nie wstrzymanie wykonalności decyzji może mieć bardzo negatywne i dalekosiężne skutki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 Ppsa).
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że to na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W orzecznictwie wskazuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. W przesłance tej chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki egzekucji, które - raz zaistniałe - powodują na tyle istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, że powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Nie ulega też wątpliwości, że argumentacja strony dotycząca którejkolwiek z przesłanek uzasadniających wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej powinna zostać poparta dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej.
Skarżący w złożonym wniosku powołał się na przesłankę wyrządzenia znacznej szkody w wypadku wykonania decyzji i nie wykazał, aby okoliczności jego sytuacji spełniały zakres tej przesłanki. Ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed takimi skutkami, których nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej. W zakresie zaś tych przesłanek skarżący nie przedstawił dokumentacji na poparcie swojego wniosku. Skarżący wskazał bowiem w istocie na typowe skutki egzekucji świadczenia pieniężnego.
Ponadto użył on ogólnego zwrotu, że wykonanie decyzji może wyrządzić mu znaczną szkodę, nie powołując żadnych okoliczności, które miałyby świadczyć o takiej sytuacji w wypadku wykonania decyzji DPWIS. Nadto nawet ewentualne spełnienie świadczenia pieniężnego (np. uiszczenie kary pieniężnej) nie wywołuje, co do zasady, trudno odwracalnych skutków lub szkody, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. W przypadku bowiem uwzględnienia skargi przez Sąd, po uiszczeniu lub wyegzekwowaniu przedmiotowej kary, będzie ona podlegała zwrotowi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2011 r., sygn. akt II GSK 167/11 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.