Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę C. S.A., wyjaśniając, iż pełnomocnik skarżącej w ustalonym terminie nie nadesłał pełnomocnictwa. Sąd powołał się na art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), podkreślił, iż przy pierwszej czynności procesowej, a taką jest wniesienie skargi, pełnomocnik obowiązany jest przedłożyć pełnomocnictwo. Wezwany do dokonania tej czynności pełnomocnik nie uczynił tego w terminie, zaś w piśmie złożonym po terminie powołał się na pełnomocnictwo udzielone na etapie postępowania administracyjnego, które obejmuje również postępowanie sądowoadministracyjne. Sąd stwierdził, iż z tym poglądem nie można się zgodzić.
W skardze kasacyjnej zarzucono temu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania mające znaczny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 37 § 1, art. 58 § 1 pkt. 3 i art. 58 § 3 cyt. ustawy, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podkreślono, iż cyt. ustawa rozróżnia pojęcie akt sprawy i akt sądowych, a w niniejszej sprawie pełnomocnictwo znajdowało się w aktach sprawy i Sąd mógłby odrzucić skargę dopiero wówczas, gdyby w aktach sprawy nie było pełnomocnictwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącej zaznaczył w skardze, iż pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy. Istotnie skarga jest pismem procesowym, które wszczyna postępowanie, zatem czynnością procesową, o której mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem pełnomocnictwo powinno być przy takiej czynności dołączone do akt sprawy. Jednakże pełnomocnik zaznaczył, że pełnomocnictwo takie w aktach sprawy się znajduje, a akta sprawy są przesyłane wraz ze skargą do sądu administracyjnego, bo taki obowiązek ma organ na mocy art. 54 § 2 cyt. ustawy.
Nie można wiec uznać, iż w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej uchybił obowiązkowi dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa, o czym mowa w artykule 37 § 1 dając powód do odrzucenia skargi.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 182 § 2 i 185 cyt. ustawy.