Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 lipca 2015 r. sygn. akt II OSK 2962/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Z.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 389/10 oddalającego skargę Z.S. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.
W dniu 21 października 2016 r. skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a to z powodu późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Jednocześnie skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z karty konsultacyjnej z dnia [...] lipca 2016r. jako dowodu, którym skarżąca nie dysponowała w trakcie prowadzenia skarżonego postępowania, a który świadczy na rzecz okoliczności przez nią podnoszonych, a dotyczących wystąpienia choroby zawodowej związanej z nadmiernym wysiłkiem głosowym oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych oraz opłaty od pełnomocnictwa.
W uzasadnieniu wniesionej skargi skarżąca przedstawiła przebieg postępowania, a następnie wskazała, że weszła w posiadanie właśnie takiego dowodu o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., a który wskazuje, że badania przeprowadzone przez lekarzy orzeczników w poprzednim postępowaniu były błędne. Dowodem tym jest badanie przeprowadzone dnia [...] lipca 2016 r. przez specjalistę w zakresie otolaryngologii, audiologii i foniatrii. Z badania jasno wynika, że skarżąca cierpi na chorobę zawodową związaną z nadmiernym wysiłkiem głosowym.
Do skargi o wznowienie została załączona karta konsultacyjna dotycząca porady ambulatoryjnej oraz wizyty domowej – wizyta w dniu [...] lipca 2016 r. i dwie karty informacyjne z dnia [...] lipca 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niniejsza skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu, a to z tego względu, że nie została oparta o ustawową podstawę wznowienia. Przy czym wyjaśnić należy, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą taką ustawową podstawę stanowiły.
W złożonej skardze o wznowienie jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała przepis art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ze zwrotu "z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu" wynika, że chodzi tutaj o wykrycie okoliczności i środków dowodowych w poprzednim postępowaniu w ogóle nie ujawnionych i wówczas nieujawnialnych, bo nieznanych stronom. Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania (porównaj: postanowienie NSA z 14.10.2015 r. II GSK 2133/15, LEX nr 1986832; zobacz także wyrok NSA z 1.02.2007 r. II OSK 1545/06, LEX nr 927559). Innymi słowy podstawą wznowienia o której mowa we ww. artykule mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania.
A w niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsce. Wskazany przez skarżącą dowód w postaci karty laboratoryjnej i załączonych do niej kart informacyjnych powstał w dniu [...] lipca 2016 r. W tym dniu bowiem miała miejsce wizyta u lekarza specjalisty. Okoliczność ta wynika już z treści skargi o wznowienie gdzie wskazuje się, że "dowodem tym jest badanie przeprowadzone dnia [...] lipca 2016 r. (...)" (patrz: str. 3 skargi o wznowienie). A zatem dowód ten powstał już po dacie wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny, tj. po dniu 7 lipca 2015 r. Tym samym nie można mówić, powołując się na dowód w postaci przedmiotowych kart, o oparciu skargi o wznowienie na ustawowej podstawie wznowienia. Zaś nieoparcie skargi na ustawowej podstawie wznowienia skutkować musi jej odrzuceniem na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Dlatego orzeczono jak w sentencji.