Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę M.R. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] lipca 2010 roku w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej o umorzeniu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący, pomimo wezwania, nie uiścił wpisu sądowego od skargi.
Pismem z dnia 9 listopada 2010 r. zatytułowanym zażalenie, skarżący reprezentowany przez adwokata wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 27 października 2010 r. w całości. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że do tej pory wszystkie przesyłki pocztowe odbierał osobiście i że nie jest prawdopodobne by zaniedbał obowiązkom wynikającym z wezwania sądu.
Pismo skarżącego zostało potraktowane jako skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 27 października 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym o charakterze sformalizowanym. Wynika to jednoznacznie z treści przepisów art. 173 i następnych ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Przepis art. 174 tej ustawy stanowi, ze skargę kasacyjną można oprzeć wyłącznie na dwóch podstawach, to jest na naruszeniu prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przytoczenie podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienie stanowią jeden z niezbędnych elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej (art. 176 p.p.s.a.), którego wadliwość prowadzi do wyłączenia możliwości dokonania przez Naczelny Sąd Administracyjny kontroli zaskarżonego wyroku czy postanowienia. Wynika to z faktu, że zgodnie z przepisem art. 183 § 1 p.p.s.a., Sąd jest podstawami tymi związany, gdyż rozpoznaje sprawę w granicach skargi, biorąc jedynie pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.
Braki kasacji w zakresie elementów konstrukcyjnych powodują, że kasacja jest dotknięta tzw. brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie skarżący reprezentowany przez fachowego pełnomocnika wniósł pismo, które na podstawie jego treści potraktowane zostało jako skarga kasacyjna od postanowienia o odrzuceniu skargi. Nie oznacza to jednak, że skarga kasacyjna mogła zostać rozpoznana, bowiem nie formułuje ona żadnych podstaw kasacyjnych, a zatem dotknięta jest nieusuwalnym brakiem, o którym mowa wyżej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.