Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę A. K. i P. K. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że stosowanie do przepisu art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę na akty, o których mowa w art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a takim aktem jest uchwała Rady Gminy D. z dnia [...], wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W okolicznościach tej sprawy skarżący wnieśli w dniu 18 października 2006 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Od tej daty rozpoczął bieg sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...], który upłynął w dniu 18 grudnia 2006 r. Organ w tym terminie nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (odpowiedź na wezwanie udzielił Wójt w dniu 18 stycznia 2007 r.). Skarżący wnieśli skargę w dniu 11 stycznia 2007 r., a zatem z uchybieniem sześćdziesięciodniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co skutkowało odrzuceniem skargi.
W skardze kasacyjnej skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podnosząc, że jakkolwiek Sąd pierwszej instancji słusznie zastosował przepis art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to mając na uwadze istniejące w dacie wniesienia skargi rozbieżności w orzecznictwie i doktrynie co do terminów wnoszenia środków zaskarżenia na uchwały i zarządzenia organów gminy, wnoszonych w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), skarga nie mogła być odrzucona.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie należy stwierdzić, że postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1091/07 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 maja 2007 r. odrzucające skargę A. i P. K. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, z uwagi na to, że z treści pisma z dnia 18 października 2006 r. wynika, iż stanowi ono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a zatem Sąd pierwszej instancji nie miał podstaw, aby odrzucić skargę z uwagi na brak takiego wezwania.
Wniesienie skargi na uchwałę organu gminy, przez osobę, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą, jest dopuszczalne po uprzednim bezskuteczny wezwaniu organu gminy do usunięcia naruszenia (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). O bezskuteczności wezwania można mówić zarówno wtedy, gdy organ nie uwzględnił wezwania (odmówił jego uwzględnienia), jak i wówczas, gdy organ nie zajął w kwestii wezwania do usunięcia naruszenia żadnego stanowiska (milczenie organu). W przypadku wezwania do usunięcia naruszenia uchwałą rady gminy, stanowisko w sprawie wezwania powinna zając rada gminy, ponieważ tylko rada gminy może zweryfikować uchwałę, której dotyczy wezwanie.
Ustawa o samorządzie gminnym nie określa terminu do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy. Termin do wniesienia skargi został określony w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. To, że przepis art. 1022 ustawy o samorządzie gminnym wyłącza stosowanie art. 52 § 3 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach, o których mowa w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym, oznacza tylko tyle, że w tych sprawach nie stosuje się wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uchwała rady gminy nie przestaje być jednak innym aktem, o którym mowa w art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wobec tego należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 tego Prawa.
Przepis art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga.
Tak rozumiane terminy zaskarżenia, o których mowa w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mają zastosowanie także do wnoszenia skargi na uchwałę rady gminy. Należy przy tym podkreślić, iż skargę wnosi się na uchwałę rady gminy, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie ma na celu jedynie umożliwienie radzie gminy załatwienie sprawy bez konieczności wnoszenia skargi do sądu. Takie stanowisko zostało przyjęte w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli w dniu 18 października 2006 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Od tego dnia rozpoczął bieg sześćdziesięciodniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...]. Rada Gminy D. w tym terminie nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie (odpowiedź na wezwanie udzielił Wójt w dniu 18 stycznia 2007 r.). Skarżący wnieśli skargę dopiero dnia 11 stycznia 2007 r., a zatem z uchybieniem terminu.
Podnoszona w skardze kasacyjnej okoliczność, iż w dacie wniesienia skargi istniała rozbieżności w orzecznictwie i doktrynie co do terminów wnoszenia środków zaskarżenia na uchwały i zarządzenia organów gminy, wnoszonych w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia z dnia 18 września 2007 r.
Mając powyższe względy na uwadze należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę A. K. i P. K. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako wniesioną z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.