Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę Sejmiku Województwa Wielkopolskiego z dnia 28 stycznia 2013 r. w przedmiocie nadania statutu jednostce budżetowej.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że pełnomocnik Wojewody zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 lipca 2013 r. został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu w kwocie 300 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 3 lipca 2013 r. Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie uiścił wpisu w ustawowym, siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 10 lipca 2013 r. Nadto, wskazując na zwolnienia ustawowe, o których mowa w art. 87 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 596 ze zm.), Sąd stwierdził, że skarga Wojewody zainicjowała postępowanie, o którym mowa w art. 82c tej ustawy, które nie jest objęte dyspozycją art. 87 ustawy. Pierwotne ustawa o samorządzie województwa nie przewidywała możliwości wniesienia skargi przez organ nadzorczego na uchwałę organu samorządu województwa.
Dopiero ustawa z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustaw: o samorządzie gminnym, o samorządzie powiatowym, o samorządzie województwa, o administracji rządowej w województwie oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 45, poz. 497) wprowadziła możliwość wniesienia skargi przez organ nadzoru na uchwałę organu samorządu województwa. Wprowadzając powyższą nowelizację ustawodawca jednocześnie nie znowelizował art. 87 ustawy o samorządzie województwa. Tym samym Wojewoda, składając skargę na uchwałę sejmiku województwa, obowiązany jest do poniesienia kosztów postępowania sądowego.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– zwanej dalej P.p.s.a.) skargę odrzucił.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł Wojewoda Wielkopolski, reprezentowany przez radcę prawnego D. R., zaskarżając je w całości i wnosząc o rozpoznanie kasacji na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 182 § 1 P.p.s.a. W uzasadnieniu kasacji zakwestionowano prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, stwierdzając, że wpis został uiszczony w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania sądowego. Oznacza to związanie tego Sądu zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej, które winny dotyczyć ocenianego wyroku. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga, więc nie tylko ich określenia w samej skardze, ale stosownie do art. 176 P.p.s.a. w ogóle ich przytoczenia. Konieczne jest przy tym wskazanie konkretnych przepisów naruszonych zdaniem strony skarżącej przez Sąd, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych konkretnej normy prawnej. Tylko prawidłowe, zgodne z art. 176 P.p.s.a. opracowanie skargi kasacyjnej pozwala na wyznaczenie granic, w ramach których nastąpi rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skarga kasacyjna nie spełniająca wymagań w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie tej części art. 178 P.p.s.a., która odnosi się do skargi kasacyjnej "z innych przyczyn niedopuszczalnej". Taka sytuacja zachodzi w sprawie niniejszej.
Analiza rozpoznawanej skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, iż nie spełnia ona żadnego z powyższych wymagań konstrukcyjnych. Autor kasacji (profesjonalny pełnomocnik), wskazując na okoliczności w jego ocenie usprawiedliwiające nieuiszczenie wpisu od skargi, nie wskazał na żaden przepis, któremu Sąd pierwszej instancji w jego ocenie uchybił, podejmując kwestionowane przez niego rozstrzygnięcie. Odpowiednich podstaw nie można również dopatrzeć się w uzasadnieniu wniesionej kasacji.
Z przedstawionych wyżej względów, wobec braku przytoczenia we wniesionej skardze kasacyjnej wymaganych podstaw zaskarżenia, o jakich mowa w art. 174 P.p.s.a. i braku możliwości sanacji tego braku, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku art. 180 tej ustawy wniesioną kasację odrzucił.