Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII SAB/Wa 7/19, po rozpoznaniu skargi L. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rzecznika Praw Pacjenta, w punkcie I stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia naruszenia praw pacjenta E. B.; w punkcie II stwierdził, że przewlekłość postępowania miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; w punkcie III zasądził od Rzecznika Praw Pacjenta na rzecz skarżącej L. B. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł Rzecznik Praw Pacjenta, zaskarżając wyrok w całości. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) – dalej: P.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
- a) art. 53 § 2b P.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można skutecznie wnieść również po zakończeniu prowadzenia postępowania, podczas gdy prawidłowa wykładnia przedmiotowego przepisu powinna prowadzić do wniosku, iż skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie trwania postępowania po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu, zaś wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania po zakończeniu prowadzenia postępowania powinno skutkować jej oddaleniem;
- b) art. 3 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli, polegające na uwzględnieniu skargi L. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ oraz stwierdzeniu, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, podczas gdy postępowanie prowadzone przez organ zostało zakończone przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, wobec czego skargę tę należało oddalić.
Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz oddalenie skargi, względnie jej odrzucenie w oparciu o art. 189 P.p.s.a., a także o zasadzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2019 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 3732/18, na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania po jego zakończeniu i wydaniu ostatecznej decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?"
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ze skargi kasacyjnej Rzecznika Praw Pacjenta od wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2019 r. Skarga kasacyjna organu dotyczy bowiem wątpliwości, czy skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można skutecznie wnieść również po zakończeniu prowadzenia postępowania.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez NSA odpowiedzi na zagadnienie postawione w sprawie o sygn. akt II OSK 3732/18.