Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Sz 568/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę Gminy [...] na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz zwrócił skarżącej kwotę 500 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego.
Skargę kasacyjną pod powyższego postanowienia wywiodła Gmina [...].
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda Zachodniopomorski wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych.
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2020 r. II OSK 2634/20 Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną Gminy oddalił.
W dniu 31 grudnia 2020 r. (data stempla pocztowego) Wojewoda Zachodniopomorski wniósł wniosek o uzupełnienie orzeczenia z dnia 4 listopada 2020 r. co do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Jako podstawę żądania organ powołał art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej "p.p.s.a.".
W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, że w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona która ją wniosła obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania poniesione przez organ. Zaś do niezbędnych kosztów strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, zgodnie ze stawką opłat określonych w odrębnych przepisach. Zaznaczono, że pełnomocnik w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten, na mocy art. 166 p.p.s.a., znajduje zastosowanie także do postanowień.
W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie odniósł się do wniosku organu o zasądzenie na jego kosztów postępowania z uwagi na brak podstawy prawnej do orzekania w tym przedmiocie.
O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem sądu pierwszej instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę. W tym zakresie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 4 lutego 2008 r. I OPS 4/07, wyjaśniając, że "przepisy art. 203 i 204 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie" (uchwała opubl. ONSAiWSA 2008/2/23).
W sprawie niniejszej skarga kasacyjna została wniesiona od postanowienia sądu pierwszej instancji odrzucającego skargę, a więc postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Zatem bez względu na wynik postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł rozstrzygnąć o kosztach, na podstawie art. 203 czy 204 p.p.s.a. z uwagi na brak podstawy prawnej (por. także postanowienia NSA: z 17.01.2018 r. I OSK 2512/17; z 24.05.2018 r. II GSK 3994/16; z 24.11.2017 r. II OZ 857/17).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 166 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.