Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 152/22, oddalił skargę M. Z. (dalej "skarżący") na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej "MWINB") z dnia 3 grudnia 2021 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie wyroku w całości. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wykonanie decyzji MWINB grozi powstaniem dla strony negatywnych konsekwencji – prowadzeniem postępowania egzekucyjnego w stosunku do ostatecznej decyzji o rozbiórce domu rodzinnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie wiążącą moc ma postanowienie WSA w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2022 r., którym Sąd I instancji orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Rozpoznawanie kolejnego wniosku w tym zakresie jest zatem bezprzedmiotowe.
Wskazać przy tym należy, że czas trwania ochrony tymczasowej udzielonej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. trwa do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę o czym stanowi art. 61 § 6 p.p.s.a.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 2 czerwca 2022 r. oddalił wniesioną skargę, przy czym wyrok ten na skutek złożenia skargi kasacyjnej nie uprawomocnił się. Oznacza to, że nie ziścił się warunek określony w art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a., z którym ustawa wiąże ustanie ochrony tymczasowej.
Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.