Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 8 marca 2017r. sygn. akt II SA/Gd 429/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w pkt 2 oddalił skargi E. J. i J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [..] czerwca 2016r. w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] czerwca 2016r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy.
W dniu 10 lutego 2015 r. do Urzędu Miasta P. wpłynął wniosek Gminy Miejskiej P. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie układu drogowego wraz z towarzyszącą infrastrukturą dla terenu osiedla mieszkaniowego położonego pomiędzy ulicami K. i K. oraz rowem "wschodnim" w P. na wskazanych działkach. Do wniosku załączono kartę informacyjną wraz z kopią mapy ewidencyjnej obejmującą przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmującą obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.
Burmistrz P. postanowieniem z dnia [..] lutego 2015 r., wszczął postępowanie, kwalifikując przedmiotowe przedsięwzięcie na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r,, nr 213 poz, 1397), jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 60).
Pismami z dnia 12 lutego 2015 r. Burmistrz zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. i do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. o wydanie opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. W odpowiedzi w piśmie z dnia 19 lutego 2015 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Pr. wyraził opinię, iż nie jest konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. Postanowieniem z dnia [..] kwietnia 2015 r. także Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w G. wyraził opinię o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia.
Następnie Burmistrz Miasta P. postanowieniem z dnia [..] kwietnia 2015 r., wydanym na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 z póz. zm.), stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia.
W dniu 17 kwietnia 2015 r. Burmistrz poinformował strony postępowania w formie obwieszczenia, o zakończeniu zbierania dowodów w przedmiotowej sprawie, a także o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni od dnia otrzymania wiadomości. Obwieszczenie to Burmistrz umieścił na stronie internetowej Urzędu Miasta w P. oraz na tablicy ogłoszeń tego Urzędu.
Następnie decyzją z dnia [..] maja 2015 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 84 i art. 85 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r, poz, 1235, z póz. zm.), Burmistrz P. stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na: "Budowie układu drogowego wraz z towarzyszącą infrastrukturą dla terenu osiedla mieszkaniowego położonego pomiędzy ul. K. i K. oraz rowem "W. " w P. Integralną częścią tej decyzji Burmistrz uczynił charakterystykę przedsięwzięcia.
O wydanej decyzji organ poinformował strony postępowania w drodze obwieszczenia umieszczonego, w dniu 19 maja 2015 r., na stronie internetowej Urzędu Miasta w P. oraz na tablicy ogłoszeń tego Urzędu,
Od decyzji Burmistrza P. odwołanie wnieśli: M. M. i E. M. (właściciele działki nr [..] znajdującej się w strefie odziaływania przedmiotowej inwestycji) oraz J. J. i E. J. (właściciele nieruchomości graniczącej z ul. G., która w ich ocenie narażona będzie na ten sam ruch jak na ul. J. i na te same powodowane przez ten ruch uciążliwości).
W piśmie z dnia 9 maja 2016 r. odwołujący się E. i J. J. wskazali, że są właścicielami działki nr [..] graniczącej z ul. G., która jest przedłużeniem ul. J. w stronę drogi wojewódzkiej nr [..] - ul. P. Wyjaśnili przy tym, że obecnie ul. J. w ogóle nie ma (jest to pole) ale w obowiązującym w tym obszarze planie zagospodarowania Osiedla W. z 2004 r. (zatwierdzonego uchwałą z dnia 25 sierpnia 2004 r., nr XXI11/230/2004) ul, J. jest połączona z obwodnicą P. poprzez skrzyżowanie z drogą wojewódzką nr [..] - ul. K. i z drogą wojewódzką nr [..] (ul, P.), poprzez skrzyżowanie z ul. K. i poprzez ul. G. Jak wskazali, interes prawny do bycia stroną niniejszego postępowania wywodzą z: art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane; art. 28 k.p.a. w zw. z art, 140 kodeksu cywilnego; z norm konstytucyjnych; z ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo Ochrony Środowiska; ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie; ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r, w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku; rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. postanowieniem z dnia [..] czerwca 2016 r., nr [..], wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 28 k.p.a. i art. 127 § 1 k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez E. i J. J. wskazując, że nie są oni właścicielami gruntów, na których będzie realizowana planowana inwestycja, a odległość nieruchomości będącej ich własnością od terenu inwestycji wynosi ok. 130 m. Brak jest zaś, w ocenie Kolegium, podstaw do uznania, że planowana inwestycja będzie oddziaływać na nieruchomość będącą ich własnością, gdyż na dzień wydania decyzji ul. J. jest ulicą ślepą, a wykonanie zapisów planu zagospodarowania o jej połączeniu z obwodnicą należy uznać za zdarzenie przyszłe i niepewne
Jednocześnie decyzją z dnia [..] czerwca 2016 r. nr [..] wydaną na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz. 353) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza P. z dnia [..] maja 2015 r.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [..] czerwca 2016 r. E. M. i M. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się jej uchylenia jak i uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także postanowienia Burmistrza P. z dnia [..] kwietnia 2015r, i postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [..] kwietnia 2015 r.
Jednocześnie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [..] czerwca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnieśli E. J. i J. J. domagając się również uchylenia tej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także postanowienia Burmistrza P. z dnia [..] kwietnia 2015 r. i postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [..] kwietnia 2015 r., podnosząc przy tym tożsame zarzuty co skarżący E. i M. M. W odpowiedziach na te skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. wniosło o oddalenie jako niezasadnej skargi E. M. i M. M., w pełni podtrzymując przy tym stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz o odrzucenie jako niedopuszczalnej skargi E. J. i J. J. wskazując, że nie posiadają oni interesu prawnego w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji.
E. J. i J. J. wnieśli ponadto do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [..] czerwca 2016 r. nr [..] wydane w przedmiocie niedopuszczalności wniesionego przez nich odwołania, domagając się jego uchylenia. Zarzucili błędne przyjęcie przez SKO, iż E. J. i J. J. nie są stroną postępowania w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi na tę skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. wniosło o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku połączył wszystkie wniesione skargi do wspólnego rozpoznania. Następnie uzasadniając oddalenie skarg wniesionych przez E. J. i J. J. wskazał, że postępowanie w przedmiocie wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie układu drogowego wraz z towarzyszącą infrastrukturą dla terenu osiedla mieszkaniowego położonego pomiędzy ulicami K. i K. oraz rowem "w." w P. nie dotyczyło interesu prawnego ani obowiązku skarżących E. J. i J. J. Nieruchomość będąca własnością E. i J. J. tj. działka nr [..] położona w P. przy ul. G., nie znajduje się ani na terenie planowanej inwestycji, ani w strefie jej oddziaływania. Działka skarżących, jak wynika z map znajdujących się w aktach sprawy, położona jest ok. 130 m od terenu tej inwestycji. Z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że planowane przedsięwzięcie będzie oddziaływać jedynie na sąsiednie budynki zabudowy wielorodzinnej i jednorodzinnej (w tym najbliższy w odległości 7,5 m od krawędzi drogi).
Na etapie realizacji przedsięwzięcia będzie to oddziaływanie krótkookresowe o charakterze odwracalnym i będzie dotyczyło hałasu i ewentualnego pylenia. Przy czym, jak ustalono na etapie realizacji inwestycji nie zostaną przekroczone normy hałasu. Skarżący nie wskazali zaś żadnej konkretnej normy prawa materialnego, która świadczyłaby o oddziaływaniu planowanej inwestycji na nieruchomość będącą ich własnością. W żadnej z powołanych przez skarżących ustaw i rozporządzeń Sąd nie znalazł podstawy, która umożliwiałaby wykazanie realnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na nieruchomości skarżących.
Sąd wskazał, że nie widzi również, w jaki sposób zaplanowana inwestycja miałaby uniemożliwić skarżącym korzystanie z ich nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem. Z kolei, zdarzenia przyszłe oraz niepewne mogą stanowić jedynie o interesie faktycznym, który nie daje uprawnień strony w postępowaniu administracyjnym. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] czerwca 2016 r, nr [..] jest zgodne z prawem. Z art. 127 § 1 k.p.a. wynika bowiem, że tylko stronie służy odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji, a wniesienie odwołania przez jednostkę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia stanowi o niedopuszczalności odwołania z przyczyn podmiotowych. Zgodnie zaś z art 134 k.p.a. niedopuszczalność odwołania w drodze postanowienia stwierdza organ odwoławczy. Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę E. i J. J. wniesioną na to postanowienie.
Z tego też powodu Sąd uznał, że skarga wniesiona przez E. i J. J.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [..] czerwca 2016 r. nr [..] również podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
E. J. oraz J. J. wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku w części dotyczącej punktu drugiego wyroku oddalającego ich skargi, zarzucając:
- 1. naruszenie przepisów postępowania, poprzez oddalenie skargi na postanowienie SKO, które naruszało określone przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mleć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 8, 77 § 1, art. 78 art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 28 k.p.a., co powinno skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a.; skutkiem naruszenia wskazanych przepisów przez Sąd było przedwczesne uznanie, że skarżący nie są stroną postępowania o wydanie decyzji o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, mimo braku szczegółowego ustalenia stanu faktycznego oraz odniesienia się do wszystkich zarzutów strony,
- 2. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez oddalenie skargi na postanowienie, mimo że zaskarżone postanowienie naruszyło art. 28 k.p.a. w związku z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem Kolegium nie uznało, J. I E. J. za stronę postępowania mimo, że ich nieruchomość znajdowała się w strefie oddziaływania planowanej Inwestycji, co powinno skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt lit a p.p.s.a.
Zaskarżonemu wyrokowi w pkt 2 dotyczącym oddalenia skargi od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. skarżący kasacyjnie zarzucili naruszenie przepisów postępowania poprzez oddalenie skargi na decyzję SKO z dnia [..] czerwca 2016 r., mimo, iż istniały przesłanki do uznania skarżących za stronę postępowania, czym Sąd naruszył: art. 50 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarżący nie są uprawnieni do wniesienia skargi, art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a, w zw. z art. 7, 77, 80 k.p.a. przez wadliwe oddalenie skargi bez zbadania interesu prawnego skarżących oraz bez wskazania, na czym w ocenie Sądu pierwszej instancji interes taki w niniejszej sprawie miałby polegać.
Na tej podstawie wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie pkt 2 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Nadto o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm. dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Sprawa ta mogła być zatem rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny tylko w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej.
Oceniając zasadność zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej wskazać należy, że nie posiadają on usprawiedliwionej podstawy.
Niezasadne są zarzuty kasacyjne dotyczące naruszenia przepisów postępowania tj. art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 8, 77 § 1, art. 78 art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 28 k.p.a., skutkiem których miało być błędne ustalenie, że skarżącym nie przysługuje przymiot strony postępowania. Prawidłowo bowiem Sąd I instancji przyjął, że pojęcie interesu prawnego musi być rozumiane jako obiektywna, czyli rzeczywiście istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Przy czym interes prawny powinien być indywidualny, konkretny, aktualny oraz sprawdzalny w sposób obiektywny. Postępowanie administracyjne dotyczy interesu prawnego konkretnej osoby wówczas, gdy w tym postępowaniu wydaje się decyzję, która rozstrzyga o prawach i obowiązkach tej osoby, lub rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach innego podmiotu wpływa na prawa i obowiązki tej osoby. Inaczej mówiąc, przymiot strony w postępowaniu administracyjnym ma osoba, której dotyczy bezpośrednio to postępowanie lub, w którym może być wydane orzeczenie godzące w jej prawem chronione interesy, poprzez ograniczenie lub uniemożliwienie korzystania z przysługujących jej praw.
Dlatego też interes prawny decydujący o statusie strony w postępowaniu administracyjnym powinien wynikać z norm prawa materialnego. Mieć w postępowaniu administracyjnym interes prawny znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania. Przyjmuje się, że podmiot ma interes prawny w konkretnym postępowaniu, jeżeli pomiędzy jego sytuacją prawną,.a przedmiotem tego postępowania istnieje - uzasadnione treścią normy prawa materialnego - realne, rzeczywiste powiązanie, czyniące go bezpośrednio zainteresowanym w tym postępowaniu i w konsekwencji uprawnionym do udziału w nim w charakterze strony. Takie stanowisko zostało ugruntowane również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt I OSK 413/09, wyrok z dnia 2 lutego 2017r. sygn. akt II OSK 1967/15, wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2005r. sygn. akt II OSK 310/05, wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2016r. sygn. akt II OSK 699/15 - dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nie ulega wątpliwości, że nieruchomość będąca własnością skarżących nie znajduje się na terenie planowanej inwestycji, jak również nie znajduje się w obszarze jej oddziaływania. Przedmiotem inwestycji jest budowa układu drogowego na terenie osiedla, przy czym działka skarżących znajduje się w odległości 130 m od terenu inwestycji. Nadto nieruchomość skarżących przylega do drogi, która nawet nie łączy się bezpośrednio z drogą, która ma być zrealizowana w ramach planowanej inwestycji. Rację ma Sąd I instancji, że z faktu, iż w przyszłości droga ta może być pośrednio skomunikowana z terenem inwestycji, bo tak wynika z zapisów planu miejscowego, nie można skutecznie wywodzić interesu prawnego, gdyż jest to zdarzenie przyszłe i niepewne, natomiast jak już wyżej wskazano interes prawny musi być rzeczywisty i aktualny.
Skarżący kasacyjnie nie wykazali przy tym, aby realizacja planowanej inwestycji w jakikolwiek sposób mogła wpłynąć na sposób wykonywania przysługującego im prawa własności w zakresie należącej do nich nieruchomości. Z całą pewnością taką okolicznością nie jest domniemywane zwiększenie natężenia ruchu, w związku z budową nowej drogi w obrębie osiedla, która zresztą bezpośrednio nie łączy się z drogą, przy której skarżący posiadają nieruchomość. Wskazać bowiem należy, że możliwe utrudnienia związane ze wzmożonym ruchem pojazdów i osób w okolicy planowanej inwestycji wskazują wyłącznie na interes faktyczny właściciela nieruchomości dotkniętej takimi utrudnieniami, który nie skutkuje jednak uznaniem go za stronę postępowania.
Należy mieć również na uwadze, że o tym, czy dany podmiot ma interes prawny nie decyduje sama wola, czy też subiektywne przekonanie podmiotu skarżącego, ale fundamentalna, wiodąca dla sprawy okoliczność, czy w systemie prawa powszechnie obowiązującego istnieje przepis prawa materialnego pozwalający wyinterpretować z jego treści interes danej osoby jako interes prawny. W konsekwencji takiego, powszechnie aprobowanego założenia, legitymacja do wniesienia skargi wynikająca z tak rozumianego interesu prawnego, wywodzącego się z norm prawa powszechnie obowiązującego, istnieje obiektywnie, a nie dlatego, że ocenę taką wyraził podmiot wnoszący skargę albo też organ rozstrzygający sprawę administracyjną (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2017r. sygn. akt II OSK 2401/15, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skarżący kasacyjnie nie wskazali żadnej normy prawa materialnego, z której miałby wynikać ich interes prawny. Fakt, że wymienili szereg aktów prawnych nie wskazując konkretnego przepisu, na podstawie którego mogliby żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z ich potrzebami, potwierdza prawidłowość przyjętego przez Sąd I instancji stanowiska. W konsekwencji Sąd I instancji zasadnie uznał postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] czerwca 2016r.za zgodne z prawem. Wprawdzie co do zasady w przypadku stwierdzenia przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. w drodze decyzji umarza postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., tym niemniej w sytuacji oczywistego braku legitymacji odwoławczej organ drugiej instancji jest uprawniony do apriorycznego przyjęcia, że odwołanie wniesione przez nieuprawniony podmiot jako niedopuszczalne i bezskuteczne podlega trybowi wskazanemu w art. 134 k.p.a.
W przekonaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji nie naruszył również art. 50 § 1 p.p.s.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik postępowania przez przyjęcie, że skarżącym kasacyjnie nie przysługuje interes prawny i nie posiadają oni legitymacji czynnej do popierania skargi, co z kolei skutkowało w rezultacie jej oddaleniem. Niewątpliwie podzielić należy pogląd, że osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony prawnej na gruncie prawa administracyjnego. Z kolei stwierdzenie braku interesu prawnego prowadzi do oddalenia skargi, bez możliwości ustosunkowania się chociażby do słusznych zarzutów skargi. Niezasadny jest również zarzut kasacyjny naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. w sytuacji, gdy przepisy te nie znalazły zastosowania w sprawie.
Przyjmując jako prawidłowe ustalenia Sądu I instancji w zakresie braku interesu prawnego skarżących kasacyjnie, niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 28 k.p.a. oraz art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku (...). Naruszenie cyt. przepisu mogłoby mieć miejsce wtedy, gdyby sąd pierwszej instancji istotnie nie dostrzegł przesłanek nakazujących mu wzruszyć zaskarżoną decyzję i oddalił skargę, a te przesłanki w sprawie w rzeczywistości występowały. Jednak jak już wyżej wskazano z taką sytuacją w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia.
Mając na uwadze powyższe Sąd II instancji działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.