Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 marca 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1716/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Miasta [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, oddalił skargę.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosło Miasto [...].
Postanowieniem z dnia 18 maja 2020 r., II OSK 2695/19, Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie to zapadło w związku z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 29 października 2019 r., VII SA/Wa 309/19, przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne: "1. czy powierzenie przez ustawodawcę prezydentowi miasta na prawach powiatu właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej o zatwierdzenie inwestorowi, będącemu użytkownikiem wieczystym nieruchomości stanowiącej własność miasta, projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez miasto na prawach powiatu jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego, w szczególności zaś w sytuacji, gdy miasto w takim postępowaniu reprezentowane jest nie przez prezydenta miasta, ale przez własną jednostką organizacyjną, działająca na podstawie statutu, uchwalonego przez radę miasta w sprawie powołania takiej jednostki budżetowej; a w konsekwencji 2. czy prawo do sądu, po pierwsze wywodzone przez miasto na prawach powiatu z uprawnień majątkowych gminy, a nie z działania w sferze imperium, a po drugie w sytuacji gdy ochrony w postępowaniu sądowym żąda osoba prawna, której interes prawny mógł zostać zagrożony przez realizację inwestycji nie przesądza o konieczności przeprowadzenia kontroli sądowoadministracyjnej na żądanie miasta, jako właściciela nieruchomości, na której ma być zrealizowana inwestycja lub działek znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji, a także 3. jaka jest podstawa prawna wykluczenia z udziału w sprawie lub niedopuszczalności wniesienia odwołania przez miasto na prawach powiatu w sytuacji, opisanej w pkt. 1 powyżej i jaka jest podstawa prawna do odmówienia miastu na prawach powiatu ochrony sądowej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sytuacji opisanej w pkt. 2 powyżej". (sygn. II OPS 6/19).
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w niniejszej sprawie istota sporu jest zasadniczo zbieżna z przedmiotem zagadnienia prawnego przedstawionego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów NSA, a wspomniana uchwała będzie miała decydujące znaczenie dla oceny trafności zaskarżonego wyroku WSA w Warszawie z dnia 6 marca 2019 r.
W piśmie z dnia [...] lipca 2020 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie oświadczył, że cofa skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1716/18.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, a w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. Powodem zawieszenia niniejszego postępowania było oczekiwanie na rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego rozpatrywanego przez Naczelny Sąd Administracyjny pod sygn. II OPS 6/19. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2020 r. o zawieszeniu postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w niniejszej sprawie istota sporu jest zasadniczo zbieżna z przedmiotem zagadnienia prawnego przedstawionego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów NSA, a wspomniana uchwała miałaby decydujące znaczenie dla oceny trafności zaskarżonego wyroku WSA w Warszawie z dnia 6 marca 2019 r.
Biorąc jednak pod uwagę, że skarżący cofnął skargę kasacyjną, bezprzedmiotowe byłoby oczekiwanie w niniejszej sprawie na rozstrzygnięcie przez skład siedmiu sędziów NSA zagadnienia prawnego przedstawionego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zatem, w świetle okoliczności sprawy, uzasadnione jest podjęcie postępowania, bez oczekiwania na ustanie przyczyny zawieszenia w postaci rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego w sprawie o sygn. II OPS 6/19.
Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne, określone w ww. art. 60 p.p.s.a.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. oraz umorzył postępowanie kasacyjne w tej sprawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.