Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej wniesionej przez Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 1013/14 zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na "Budowie instalacji do kompostowania odpadów na działce ewid. nr [...], obręb D., Gmina M.".
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W momencie uzyskania przez inwestora decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, a w dalszej kolejności rozpoczęcia realizacji inwestycji, nastąpią niemożliwe do odwrócenia zmiany w środowisku. Powyższa okoliczność wpłynie w sposób niewątpliwy na umowy cywilnoprawne, które zostaną przez inwestora zawarte.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54).
W niniejszej sprawie skarżące Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w N. domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], którą uchylono decyzję Burmistrza M. z dnia [...] kwietnia 2014 r. i ustalono środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na "Budowie instalacji do kompostowania odpadów na działce ewid. Nr [...], obręb D., Gmina M.".
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Stowarzyszenie nie przedstawiło we wniosku okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy przede wszystkim wyjaśnić, że decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia nie stanowi aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw skarżącego. Decyzja taka jest wydawana we wstępnej fazie postępowania dotyczącego zamierzenia inwestycyjnego i stanowi jedną z przesłanek warunkujących możliwość uzyskania przez inwestora kolejnych decyzji wymaganych przez prawo. To, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę poprzedzone jest warunkiem uzyskania decyzji o środowiskowych uregulowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, nie oznacza wcale, że zaskarżona decyzja prowadzi samoczynnie do wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Nie ma zatem żadnych podstaw, by ocenę wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. odnosić do skutków, jakie mogą wynikać z realizacji inwestycji.
Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu budowlanego – w ocenie skarżącego szkodliwego dla środowiska naturalnego - nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.