Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A.D. i M.D. (dalej jako "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I Instancji wskazał, że z treści pełnomocnictw załączonych do akt sprawy jednoznacznie nie wynikał zakres upoważnienia do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym. Pomimo stosownego wezwania brak ten nie został uzupełniony.
Skarżący złożyli skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, którą Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z 24 listopada 2011 r. podzielając stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Skarżąca A.D. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego "prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w sprawie ustalenia warunków zabudowy z wniosku M.W., dla inwestycji polegającej na budowie garażu murowanego na posesji przy ul. [...]".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Po pierwsze, skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W niniejszej sprawie, dotyczącej skargi w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy z wniosku [...], dla inwestycji polegającej na budowie garażu murowanego na posesji przy [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie wydał wyroku, bowiem skarga została odrzucona postanowieniem z 21 kwietnia 2011 r. Skargę kasacyjną wniesioną od powyższego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z 24 listopada 2011 r. Oznacza to, że w niniejszej sprawie sąd ten jest właściwy w sprawie, ponieważ jest sądem, który jako ostatni orzekał w sprawie (art. 275 zdanie 2 p.p.s.a. w związku z art. 273 § 2 p.p.s.a.). Skargę o wznowienie postępowania należało więc zakwalifikować jako skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2011 r.
Po drugie, zgodnie z art. 276 zdanie 2 p.p.s.a., gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że skarga powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepis ten wyłącza sporządzenie tego typu skargi osobiście przez stronę, która nie jest jednocześnie jedną z osób wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zwolnione z "przymusu adwokacko-radcowskiego", tj. uprawnione do osobistego sporządzenia skargi o wznowienie postępowania, są więc jedynie osoby posiadające ustawowo określone kwalifikacje prawnicze, wymienione w art. 175 § 2 p.p.s.a. tzn. sędziowie, prokuratorzy, notariusze, radcowie Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesorowie lub doktorzy habilitowani nauk prawnych, będący stronami, ich przedstawicielami lub pełnomocnikami, albo też wnoszący taką skargę prokuratorzy lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Niedopełnienie tego wymogu powoduje odrzucenie skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W niniejszej sprawie skarżący osobiście sporządziła skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2011 r. Oznacza to, że nie został spełniony ustawowy wymóg wynikający z art. 276 w związku z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. Skarżąca nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., a zatem nie miała wymaganej ustawowo zdolności do sporządzenia przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania.
Z powyższych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 276, art. 175 i art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
- - ---------------------- 2 1