Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 1844/17Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku R. W. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji..
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jego aktualna sytuacja finansowa: strata w wysokości 90.140,05 zł za 2016 r. oraz 24.607,88 zł za rok 2017 r., stanowiące łącznie ponad dwukrotność wartości nominalnej spornej kary pieniężnej, uprawnia do stwierdzenia, że wykonanie kwestionowanej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody rozumianej w kilku płaszczyznach, tj.: brak środków finansowych na wykonanie decyzji; brak płynności finansowej oraz pogłębienie bardzo trudnej sytuacji finansowej skarżącego; brak możliwości - z uwagi na straty finansowe - dokonania rezerw na zaspokojenie roszczenia wynikającego z kwestionowanej decyzji; brak zdolności kredytowej na zaciągnięcie zobowiązania zmierzającego do wykonania spornej decyzji.
Wykonanie decyzji przed rozpoznaniem niniejszej skargi kasacyjnej wyrządzi mu znaczną szkodę. Wykonanie tej decyzji spowoduje, że skarżący nie będzie w stanie na bieżąco prowadzić działalności gospodarczej w zakresie umożliwiającym osiągnięcie dodatnich wyników finansowych, skoro wszystkie dodanie przepływy finansowe będą przedmiotem zajęcia i egzekucji administracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - zwanej dalej "P.p.s.a."). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przytoczone przez skarżącego okoliczności, uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 19 stycznia 2017 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 50.000 zł. Mając na względzie argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak również dokumenty finansowe dołączone do skargi należy podkreślić, że skarżący wskazał, iż uiszczenie kwoty 50.000 zł może doprowadzić do utracenia przez niego płynności finansowej, a późniejszy zwrot tej kwoty nie będzie skutkował przywróceniem stanu poprzedniego.
Mając na uwadze wysokość opłaty, którą skarżący zobowiązany jest uiścić oraz przedstawione przez niego okoliczności związane z jego sytuacją finansową należy uznać, że uregulowanie tej opłaty przed rozpoznaniem wniesionej skargi kasacyjnej może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a zatem zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Za wiarygodne należy uznać twierdzenia skarżącego, że uiszczenie kary pieniężnej przed rozpoznaniem sprawy może zakłócić prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej i spowodować znaczną szkodę (por. postanowienie NSA z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2155/14).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.