Uzasadnienie
II OSK 276 / 09
Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi Wojewody Lubuskiego, uchylił skarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r., utrzymujące w mocy postanowienie tegoż organu z dnia [...]sierpnia 2008 r., którym to rozstrzygnięciem wymierzono Wojewodzie karę pieniężną za przekroczenie terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 35 ust. 6 oraz art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118- zwanej dalej Prawem budowlanym), po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie wydania przez Wojewodę Lubuskiego pozwolenia na budowę z dnia [...] marca 2008. r. z naruszeniem 65 dniowego terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, nałożył na Wojewodę Lubuskiego karę pieniężną w wysokości 500 złotych z powodu przekroczenia terminu o jeden dzień. Jak wskazał organ w jego ocenie wydane na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego postanowienie nie powoduje wstrzymania biegu terminu określonego w art. 35 ust. 6 tej ustawy.
W wyniku złożonego przez Wojewodę Lubuskiego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a. oraz art. 88a ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Skargę na powyższe postanowienie wniósł Wojewoda Lubuski do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] sierpnia 2008 r.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę stwierdzając, iż zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego.
Wskazując na treść art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, Sąd pierwszej instancji podkreślił, że termin w nim wyznaczony do usunięcia merytorycznych braków w projekcie budowlanym, winien podlegać odliczeniu od okresu zakreślonego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, bowiem zaistniała w tej sytuacji zwłoka jest niezawiniona przez organ i wiąże się jedynie z winą strony, która wnosząc o wydanie pozwolenia na budowę przedłożyła niepełną lub posiadająca błędy dokumentację niezbędną do rozstrzygnięcia sprawy.
W niniejszej sprawie zdaniem Sądu organ zasadnie określił początek biegu terminu z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, przyjmując datę wpływu wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, jako datę, od której należy liczyć bieg terminu do wydania decyzji, niesłusznie jednak nie odliczył czasu związanego z wydaniem postanowienia z dnia 1 lutego 2008 r. do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym.
Mając powyższe względy na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej- p.p.s.a.) uchylił zaskarżone postanowienie oraz orzekł, że nie podlega ono wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie art. 35 ust. 6 w związku z art. 35 ust. 3 i 8 Prawa budowlanego przez błędną wykładnię i przyjęcie, że wyznaczony w trybie art. 35 ust. 3 ustawy termin do usunięcia braków wniosku, wynikających z naruszenia wymagań, określonych w ust. 1 tego przepisu jest terminem przewidzianym w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, o których mowa w ust. 8 przepisu, co skutkuje przedłużeniem 65 dniowego terminu do wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o uchylenie skarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi Wojewody Lubuskiego ewentualnie o przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji od ponownego rozpoznania.
W dniu 15 stycznia 2010 r. wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo, w którym działający w imieniu Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pełnomocnik oświadczył, że cofa skargę kasacyjną w przedmiotowej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 w zw. z art. 193 p.p.s.a. - skarżący może cofnąć skargę kasacyjną. Sąd jest związany żądaniem strony, jeżeli stwierdzi jego dopuszczalność tj. jeżeli cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne, określone w powołanym wyżej przepisie.
Z tych też względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji niniejszego postanowienia.
Orzeczenie dotyczące zwrotu części uiszczonego wpisu w związku z wniesioną skargą kasacyjną stosownie do dyspozycji art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wyda Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.