Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 235/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] października 2015 r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą E. i W. G. pozwolenia na budowę obejmującego przebudowę z rozbudową budynku dawnej łaźni miejskiej na budynek usługowo-mieszkalny wraz z instalacjami wewnętrznymi: sanitarną i elektryczną na nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i [...], obręb G.; kategoria obiektu: I i XVII.
Skargę kasacyjną od ww. wyroku wniósł W. S., zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu, powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Ewentualne uwzględnienie skargi pozbawi inwestora możliwości realizacji ww. inwestycji. Taka sytuacja wymagać będzie wszczęcia odrębnego postępowania, którego celem będzie przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego. Biorą pod uwagę nakład środków, jak i czas trwania ewentualnych postępowań, zasadnym jest uniemożliwienie realizacji ww. inwestycji do czasu wydania przez NSA wyroku. Kształt przedmiotowej inwestycji narazi skarżącego oraz inne sąsiednie nieruchomości na dodatkowe uciążliwości, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Realizacja tej inwestycji stoi w sprzeczności z interesami wielu mieszkańców okolicznych działek.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). W związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) w okolicznościach tej sprawy ww. uchwała pozostaje aktualna, ponieważ Sąd I instancji, rozpoznając wniosek skarżących, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Nie zaistniały więc w tej sprawie skutki prawne o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wyżej wymieniony przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06).
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Skarżący nie wykazał, aby w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Przywołana we wniosku argumentacja nie stanowi podstawy do stwierdzenia aby w tej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji wywołało skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Za takie nie można bowiem uznać nawet potencjalnej możliwości wdrożenia innych postępowań. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że argumentacja wniosku błędnie zakłada, że uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę będzie skutkowało przywróceniem nieruchomości do stanu poprzedniego. Ewentualne uchylenie decyzji będzie oznaczało konieczność wdrożenia postępowania naprawczego w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego, które może doprowadzić do legalnego zakończenia przedmiotowej inwestycji.
Tym samym również kwestia tego ile będą trwały ewentualne kolejne postępowania nie świadczy o zaistnieniu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Także argumentacja odnośnie występowania sprzecznych interesów właścicieli sąsiednich działek nie jest przesłanką o jakiej mowa ww. przepisie. Poza tym kwestia uzasadnionych interesów osób trzecich zasadniczo należy do merytorycznej oceny legalności zaskarżonej decyzji i nie może być przedmiotem oceny na etapie wniosku o wstrzymanie. W innym wypadku doszłoby do przesądu. Tak więc argumentacja w tym zakresie na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego powinna być przedmiotem odpowiednich zarzutów skargi kasacyjnej.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.