Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt II OSK 630/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. K. (dalej również jako "skarżąca") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 992/14 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej również jako GINB) z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Pismem z dnia [...] października 2017 r. J. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem NSA, wnosząc o jego uchylenie i merytoryczne rozpoznanie sprawy. Jako podstawę skargi o wznowienie postępowania wskazała postanowienie Prokuratury Rejonowej dla Łodzi-Śródmieścia z dnia [...] lipca 2017 r., sygn. akt [...], o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przestępstwa niedopełnienia obowiązków przez Wojewodę Łódzkiego, tj. czynu z art. 231 § 1 k.k. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu [...] lipca 2017 r. Zdaniem skarżącej, okoliczność popełnienia przestępstwa polegającego na niedopełnieniu przez urzędników Urzędu Wojewódzkiego w Łodzi obowiązku zgłoszenia sprzeciwu wobec zgłoszenia w dniu [...] sierpnia 2008 r. przez Zarząd Województwa Łódzkiego robót budowlanych polegających na przebudowie drogi wojewódzkiej nr [...], została uprawdopodobniona.
Skarżąca podniosła ponadto, że w trakcie postępowania administracyjnego Dyrektor Wydziału Infrastruktury Łódzkiego Urzędu Wojewódzkiego przesłał do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego sfałszowaną dokumentację przedmiotowej przebudowy. W sprawie sfałszowania dokumentacji budowlanej toczy się odrębne postępowanie przed Prokuraturą Rejonową Łódź-Śródmieście o sygn. [...], które ze względu na nieuzasadnioną przewlekłość, na polecenie Prokuratury Krajowej, zostało objęte nadzorem przez Prokuraturę Okręgową w Łodzi.
W ocenie J. K., "wszystkie negatywne dla stron skutki przebudowy drogi wojewódzkiej nr [...] przeprowadzonej jesienią 2008 r., na skutek niezgodnego z prawem niezgłoszenia przez Wojewodę Łódzkiego sprzeciwu do zgłoszenia w/w zamierzenia budowlanego, powinny być cofnięte, w tym nakazanie budowy zjazdu na działkę nr [...] lub jego odbudowy". Powołując się na art. 274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skarżąca wniosła o "przyjęcie skargi do rozpoznania".
W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2018 r., uzupełniającym skargę o wznowienie postępowania, skarżąca przedstawiła merytoryczne zarzuty i argumenty dotyczące przebudowy drogi wojewódzkiej nr [...] i zjazdu na nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą skargi o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt II OSK 630/15, jest art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.
Stosownie do art. 274 p.p.s.a., z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów.
W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r., sygn. akt [...], Prokurator Prokuratury Rejonowej Łódź-Śródmieście odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez Wojewodę Łódzkiego we wrześniu 2008 r. w Łodzi poprzez niewniesienie sprzeciwu od zgłoszenia przebudowy drogi wojewódzkiej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. wydanego przez Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi, co stanowiło działanie na szkodę interesu prywatnego J. K., tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. – wobec stwierdzenia, że nastąpiło przedawnienie karalności przestępstwa zgodnie z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. W motywach tego postanowienia podano, że w dniu [...] kwietnia 2017 r. J. K. złożyła pisemne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia na jej szkodę przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., przytoczono treść tego przepisu i odnoszące się do niego poglądy doktryny prawa karnego, a następnie przedstawiono rozważania dotyczące przedawnienia karalności przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. Wskazując, że do zdarzenia będącego przedmiotem postępowania doszło we wrześniu 2008 r., stwierdzono, że przedawnienie karalności nastąpiło we wrześniu 2013 r., wobec czego należało wydać postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa.
Powyższym postanowieniem odmówiono wszczęcia śledztwa "w sprawie", a nie przeciwko konkretnemu sprawcy i nie przesądzono, że wskazane wyżej przestępstwo faktycznie miało miejsce, ani też kto je popełnił. Z postanowienia tego nie wynika bowiem, czy rzeczywiście doszło do popełnienia na szkodę J. K. przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. i kto miał się tego czynu dopuścić. Mając na uwadze treść art. 273 § 1 pkt 2 i art. 274 p.p.s.a. stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie postępowanie karne nie zostało w ogóle wszczęte z uwagi na fakt, że do przedmiotowego przestępstwa miało dojść ponad 5 lat przed złożeniem przez skarżącą kasacyjnie zawiadomienia o jego popełnieniu. Z uwagi na powyższy upływ czasu nie poczyniono więc żadnych ustaleń co do tego, czy rzeczywiście ww. przestępstwo zostało popełnione i przez kogo.
Zauważyć ponadto wypada, że główną przyczyną oddalenia skargi kasacyjnej w sprawie II OSK 630/15, a wcześniej oddalenia przez Sąd I instancji skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych dotyczących zjazdu na działkę nr [...], wykonanych w ramach przebudowy drogi wojewódzkiej nr [...], było ustalenie, że zjazd ten nie został wykonany w sposób legalny. Takie ustalenie – prawomocne – sprawia, że brak sprzeciwu Wojewody od zgłoszenia przebudowy drogi wojewódzkiej nr [...] nie miał wpływu na faktyczną likwidację przedmiotowego zjazdu. Stwierdzona podstawa wznowienia nie miała zatem wpływu na treść wyroku NSA z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt II OSK 630/15 – przy założeniu, że przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. faktycznie zostało popełnione i jedynie z uwagi na przedawnienie nie doszło do wydania wyroku skazującego.
Podkreślić jednak należy, że jest to założenie czysto hipotetyczne, bowiem postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Łodzi-Śródmieścia z dnia [...] lipca 2017 r., sygn. akt [...], o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przestępstwa niedopełnienia obowiązków przez Wojewodę Łódzkiego, nie daje podstaw do uznania, że takie przestępstwo zostało w rzeczywistości popełnione i przez kogo.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny po ponownym rozpoznaniu sprawy oddalił skargę na podstawie art. 282 § 2 i art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.