Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem o sygn. akt VII SA/Wa 978/14 z dnia 30 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie odrzucił skargę A. L. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej MWINB) z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Postanowienie to zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Pismem z dnia 28 maja 2014 r. skarżący został wezwany do nadesłania odpisu skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 czerwca 2014 r. W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał odpisu skargi.
Wskazując na powyższe sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę.
Skarga kasacyjną reprezentowany przez pełnomocnika – A. L. zaskarżył ww. postanowienie w całości i zarzucił:
- 1) naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
art. 47 § 1 p.p.s.a. poprzez bezzasadne przyjęcie, iż skarżący nie dołączył odpisu skargi dla organu, kiedy w odpowiedzi na jego skargę z dnia 19 maja 2014 r. organ wskazał, iż skarga została złożona w dwóch egzemplarzach przy czym jeden z nich pozostał w aktach urzędu;
art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez wezwanie skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi polegającego na niezłożeniu jej odpisu, w sytuacji, kiedy brak ten nie miał charakteru istotnego i nie uniemożliwiał nadania skardze właściwego biegu co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi.
Wskazując na powyższe wniesiono o: na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości;
na podstawia art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania w całości decyzji MWINB z dnia [...] marca 2014 r. utrzymującej w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w Mińsku Mazowieckim z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki ogrodzenia do czasu rozpoznania niniejszej skargi;
zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
W uzasadnienie skargi kasacyjnej podniesiono, że w sytuacji, gdy skarga wnoszona jest za pośrednictwem organu, organ ten ma możliwość zapoznania się z jej treścią i złożenia odpowiedzi na skargę. Dotyczy to jednak sytuacji, gdy w sprawie poza skarżącym i organem nie występują inne strony i uczestnicy postępowania, co zdaniem strony skarżącej, znajduje odzwierciedlenie w realiach sprawy niniejszej.
W odpowiedzi MWINB na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie zauważyć należy, że Sąd odwoławczy, na podstawie art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to, że nie dokonuje na nowo kontroli legalności decyzji, lecz bada naruszenie prawa przez sąd I instancji i tylko w takim zakresie jak zarzuca to skarga kasacyjna. Z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy nie wystąpiły w tej sprawie. W takiej sytuacji Sąd odwoławczy ocenia tylko zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na uwzględnienie nie zasługiwały zarzuty naruszenia art. 47 § 1 oraz art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zdaniem skarżącego sąd I instancji bezpodstawnie skargę odrzucił, albowiem brak odpisu skargi nie uniemożliwia nadania jej dalszego biegu.
Powyższego poglądu nie sposób podzielić.
Z treści art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 p.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, przepis art. 47 § 1 p.p.s.a przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma o których mowa w art. 46 p.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2011, s. 236-237).
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że wniesiona przez skarżącą skarga obarczona była brakiem formalnym w postaci niezałączenia jej odpisu dla uczestnika postępowania. Niekwestionowane jest także, że pismem z dnia 28 maja 2014 r. wezwano skarżącego do nadesłania odpisu skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżacy w zakreślonym terminie nie przedłożył żądanego odpisu skargi. W tym miejscu zaznaczyć należy, że uczestnikiem przedmiotowego postępowania oprócz organu jest także – jak wynika z akt sprawy – Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Warszawie, zatem dla celowości wezwania skarżącego o przedłożenie odpisu skargi nie ma znaczenia fakt, że organ przed przekazaniem skargi do Sądu zapoznał się z jej treścią.
Mając na uwadze powyższe uznać należy, że sąd I instancji prawidłowo przyjął, że niezłożenie przez stronę, mimo wezwania, odpisu skargi przeznaczonej dla uczestnika postępowania, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co uzasadnia jej odrzucenie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższy pogląd znajduje oparcie w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, który przyjął, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający przedmiotową skargę kasacyjną stanowisko to w pełni podziela.
Odnosząc się do zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że celem ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest zapobieżenie wystąpieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem kwestionowanych aktów, bądź czynności – do czasu zakończenia sądowej kontroli legalności działań administracji publicznej, a więc w czasie oczekiwania na wydanie przez sąd danej instancji orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (zob. art. 61 § 6 p.p.s.a.). Z uwagi na to, że w przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny przystąpił do rozpoznania skargi kasacyjnej niezwłocznie po jej przekazaniu wraz z aktami sprawy przez sąd I instancji, wcześniejsze rozpoznawanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji prowadziłoby do naruszenia zasady szybkości postępowania, określonej w art. 7 p.p.s.a.
Nie znajdując zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, gdyż przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują tę kwestię, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23).