Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 394/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1548/11 w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie wymeldowania.
W dniu 14 września 2018 r. M. O. wniósł sporządzoną osobiście skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 394/13. W skardze zawarto wniosek o przyznanie pełnomocnika z urzędu do prowadzenia tej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna.
Stosownie do art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; zwana dalej: "p.p.s.a."), do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 p.p.s.a. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie postępowania może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a.). Powyższych ograniczeń nie stosuje się, gdy skargę o wznowienie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Zatem skarga o wznowienie postępowania powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia (art. 178 p.p.s.a). W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie bez uprzedniego wzywania do usunięcia braku formalnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1121, Teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo). W przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione wymagania, o których mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a., gdyż skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący sporządził osobiście, co skutkuje jej odrzuceniem.
Jednocześnie należy wskazać, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu do ewentualnego sporządzenia i wniesienia skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie zostanie przekazany według właściwości (art. 254 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 276 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.