Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 9 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 271/14 oddalił skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Ł. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...], znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...], znak: [...] nakazującą [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. rozbiórkę nadbudowanej części budynku, obejmującej murowane i przeszklone ściany oraz przeszklone zadaszenie, usytuowane w poziomie pierwszego piętra i tworzące wydzielone wejście do budynku, aktualnie użytkowanego jako hotel pod nazwą "[...]", zlokalizowanego w północnej części działki nr ewid. [...], w obrębie [...], na nieruchomości przy al. [...] w Ł. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. Pismem z dnia 2 października 2014 r. skarżący kasacyjnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że realizacja nakazu rozbiórki przed prawomocnym zakończeniem postępowania narazi Spółkę na wyrządzenie jej znacznej szkody majątkowej i trudnych do odwrócenie skutków przy ewentualnym uwzględnieniu wniesionej skargi kasacyjnej.
Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą z jednej strony na wynajmie powierzchni użytkowych oraz w części obiektu, we własnym zakresie działalność turystyczną świadcząc usługi hotelarskie. Kwestionowane przez organ prace objęte nakazem rozbiórki dotyczą wykonanego w lekkiej konstrukcji zadaszenia oraz wejścia z ogólnodostępnego pasażu na klatkę schodową, z której korzystają zarówno najemcy lokali znajdujących się w przedmiotowej nieruchomości jak i klienci hotelu. Po dokonaniu rozbiórki tej konstrukcji działalność gospodarcza prowadzona przez Spółkę w obecnym kształcie nie będzie mogła być kontynuowana, co z kolei może narazić Spółkę na wymierne straty majątkowe poprzez utratę najemców i klientów usług turystycznych wobec spadku atrakcyjności i bezpieczeństwa użytkowania obiektu.
Ponadto, konieczność realizacji prac rozbiórkowych narazi skarżącą na szkodę majątkową w postaci obowiązku poniesienia kosztów wykonania rzeczonych prac, jak również ewentualnego przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego, czyli ich późniejszej odbudowy, co zdaniem skarżącej kasacyjnie juz w dostatecznym stopniu uzasadnia zastosowanie w niniejszym przypadku art. 61 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Odnosząc się do zasadności wniosku w niniejszej sprawie, stwierdzić trzeba, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę nadbudowanej części budynku, obejmującej murowane i przeszklone ściany oraz przeszklone zadaszenie, tworzące wydzielone wejście do budynku, przed prawomocnym zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, mogłoby narazić stronę na powstanie znacznej szkody bądź spowodować trudne do odwrócenia skutki. W związku z powyższym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.