Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu powyższego postanowienia, zarządzeniem z dnia 23 maja 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1458 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe doręczono skarżącej osobiście w dniu 29 maja 2014 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki sądowej. Termin do uiszczenia wpisu od skargi minął bezskutecznie w dniu 5 czerwca 2014 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, a kwestia ta została jednoznacznie potwierdzona w notatce urzędowej podpisanej przez księgowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 30 czerwca 2014 r. Wynika z niej, że w okresie od 22 maja 2014 r. do 27 czerwca 2014 r. w rejestrze dochodów budżetowych oraz kwitariuszu przychodowym nie figuruje żadna należność uiszczona przez skarżącą tytułem wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie.
Z tych też przyczyn, stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła A. T., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania. Skargę kasacyjną oparto na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a., to jest na zarzucie naruszenia następujących przepisów o postępowaniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:
- 1. art. 106 § 3 P.p.s.a. i art. 236 oraz art. 248 § 1 K.p.c. stosowanych na podstawie art. 106 § 5 P.p.s.a. w związku z przepisami art. 160 i 166 tej samej ustawy poprzez brak właściwego przeprowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność, czy skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi z dnia 24 kwietnia 2014 na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] marca 2014 r. o sygnaturze [...],
- 2. art. 141 § 4 P.p.s.a. w związku z art. 160 i 166 tej samej ustawy poprzez brak wskazania podstawy prawnej uznania, że potwierdzenie braku wpływu na rachunek bankowy Sądu lub do jego kasy kwoty 1.458 zł tytułem wpisu sądowego, który miała uiścić skarżąca stanowi wystarczający dowód uznania, że skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi,
- 3. art. 219 § 1 i 2 oraz art. 83 § 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, że potwierdzenie braku wpływu na rachunek bankowy Sądu lub do jego kasy kwoty 1458 zł tytułem wpisu sądowego, który miała uiścić skarżąca przesądza o nieuiszczeniu tego wpisu lub jego nieuiszczeniu w terminie.
Jak stwierdzono w uzasadnieniu kasacji, dowodem przesądzającym o fakcie uiszczenia wpisu sądowego w terminie jest stosowne potwierdzenie wpłaty przez pocztę lub przyjęcia polecenia przelewu przez bank i w tym zakresie Sąd powinien przeprowadzić stosowne postępowanie dowodowe. Jak przyznał w końcowej części uzasadnienia kasacji jej autor "powyższe w żadnej mierze nie stanowi kwestionowania faktu, iż należna opłata nie wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i nie stanowi kwestionowania notatki urzędowej, o której wspomniano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podnoszone jest jedynie to, że z treści tej notatki wyprowadzono z formalnego punktu widzenia zbyt daleko idące wnioski".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Oceniając wniesioną kasację w granicach określonych treścią art. 183 § 1 P.p.s.a. i nie dostrzegając przy tym przesłanek nieważności postępowania, o których mowa w § 2 tego przepisu, podkreślić na wstępie należało, iż jedyną okolicznością badaną w niniejszym postępowaniu kasacyjnym jest to, czy wystarczającym do odrzucenia wniesionej w sprawie skargi było jej nieopłacenie, a co zostało wykazane na podstawie dokumentów księgowych Sądu. Argumentacja kasacji sprowadzała się w tym zakresie jedynie do próby podważenia działania Sądu, który zdaniem strony skarżącej winien prowadzić dalsze postępowanie dowodowe wobec braku wpływu środków pieniężnych skarżącej, wzywając ją do przedłożenia stosownego dokumentu opłacenia skargi. Z takimi wywodami skarżącej nie sposób się jednak zgodzić, bowiem faktycznie stanowią one polemikę ze stanem faktycznym sprawy ustalonym przez Sąd i to w oderwaniu od jakichkolwiek jego okoliczności, którym autor kasacji w dodatku w ogóle nie zaprzecza.
Nie kwestionuje on bowiem ani prawdziwości dokumentów księgowych Sądu, z których wynika, iż skarżąca w zakreślonym w zarządzeniu z dnia 26 maja 2014 r. siedmiodniowym terminie jak również po nim nie uiściła wymaganego wpisu, ani również nie przedstawiła żadnego dokumentu, któryby podważał ten fakt. Mówiąc wprost, wywodząc obowiązek zwrócenia się Sądu pierwszej instancji do skarżącej, by ta przedłożyła stosowny dokument świadczący o uiszczeniu wpisu od skargi, sama zachowuje całkowitą bierność i nawet wnosząc rozpoznawany środek zaskarżonego takiego dokumentu nie przedstawia. Świadczy to jedynie o tym, że strona skarżąca stawia przed Sądem wymogi, które nic nie wnoszą do sprawy, bowiem nie podważają tego, że wpis od skargi nie został uiszczony w wyznaczonym terminie, a jedynie zmierzają do wydłużenia prowadzonego postępowania, które zakończyłoby się takim samym rozstrzygnięciem.
Taka argumentacja wniesionej kasacji zdaniem Sądu nie zasługiwała na uwzględnienie.
Z tych też przyczyn, za bezzasadne należało uznać zarzuty naruszenia art. 106 § 3 P.p.s.a. i art. 236 oraz art. 248 § 1 K.p.c. stosowanych na podstawie art. 106 § 5 P.p.s.a. w związku z przepisami art. 160 i 166 P.p.s.a., jak również art. 219 § 1 i 2 oraz art. 83 § 3 P.p.s.a. i art. 141 § 4 P.p.s.a. w związku z art. 160 i art. 166 P.p.s.a.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił wniesioną skargę kasacyjną.