Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 929/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. D. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego.
W treści skargi kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w trybie art. 61 § 2 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., gdyż jego wykonanie spowodowałoby konieczność zaprzestania prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej i jej likwidację, także w części niezależnej od pozwolenia na realizację stacji LPG, a więc znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Wobec faktu, że skarżący jak oświadczył, nie posiada żadnych oszczędności a przeciwnie, z racji inwestycji musiał zaciągnąć pożyczki, egzekucja nałożonej kary spowodowałaby utratę wszystkiego co posiada, zarówno w sensie materialnym, jak i psychologicznym, a w efekcie zmusiłaby go w istocie do emigracji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej P.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Oznacza to, że na skutek wydania wyroku oddalającego skargę upada wstrzymanie wykonania aktu, o którym orzekł Sąd pierwszej instancji uwzględniając wniosek skarżącego. Wstrzymanie przez sąd, na wniosek skarżącego, wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., jest możliwe jednak również w przypadku, gdy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę i wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zgodnie bowiem z art. 193 P.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07).
W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w ww. przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
W niniejszej sprawie skarżącemu T. D., na mocy postanowienia z dnia [...] października 2013 r., nr [...], utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji, nałożono karę w wysokości 75 000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania stacji paliw na gaz płynny propan-butan (LPG), zlokalizowanej na działce nr [...] w miejscowości P. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykonanie powyższej kary przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączyłoby się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. T. D. wykonując zaskarżone postanowienie poniósłby znaczne wydatki – kilkadziesiąt razy wyższe niż jego miesięczne dochody, co w przypadku uznania zasadności skargi doprowadziłoby do uszczuplenia jego majątku. Realnym następstwem wykonania zaskarżonego postanowienia byłoby m.in. zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej, a tym samym utrata jedynego źródła dochodu.
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący wykazał zaistnienie przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Dlatego też należało wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.