Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 czerwca 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 1747/16, uwzględnił skargę A. Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w Warszawie (dalej skarżąca spółka) i uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] czerwca 2016 r. nr [...] oraz poprzedzającą ja decyzję Stołecznego Konserwatora Zabytków z [...] stycznia 2016 r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie zmiany własnej decyzji z [...] lutego 2015 r. pozwalającej skarżącej spółce na wykonanie przebudowy wnętrz budynku oraz wykonanie prac remontowo-konserwatorskich we wnętrzach kamienicy.
Jak stwierdził Sąd I instancji, o ile w świetle art. 155 Kpa nie jest możliwa zmiana decyzji administracyjnych, mających charakter "związany", to decyzja wydana na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 2014, poz. 1446 ze zm.) nie ma charakteru uznaniowego. Jednak już termin określony w tej decyzji ma charakter uznaniowy. Powyższe powoduje, że istnieje możliwość zmiany tej decyzji w części dotyczącej terminu jej ważności. Nie daje to jednak podstawy do uchylenia decyzji w kwestii dotyczącej terminu w sytuacji, gdy wniosek w tym przedmiocie został złożony gdy termin ten już wyexpirował (upłynął). Tymczasem, jak wynika z akt postępowania administracyjnego, wniosek o zmianę terminu został złożony 29 grudnia 2015 r., podczas gdy termin ważności decyzji o pozwoleniu konserwatorskim upływał [...] grudnia 2015 r. Należało więc przyjąć, wbrew twierdzeniom organów, iż wniosek ten został złożony w okresie ważności ww. pozwolenia konserwatorskiego z [...] lutego 2015 r.
Zdaniem Sądu I instancji organ winien brać pod uwagę datę wszczęcia postępowania o zmianę decyzji ostatecznej, a ta jest związana z datą złożenia w tym przedmiocie wniosku, a nie z datą orzekania przez organ, która jest datą przyszłą i niepewną, na którą strona nie ma żadnego wpływu.
2. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 155 Kpa poprzez jego błędną wykładnię i nieuzasadnione przyjęcie, że możliwa jest w trybie tego artykułu zmiana decyzji po upływie okresu jej ważności.
W skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3.1. Skarga kasacyjna okazała się niezasadna.
- 3.2. Zarzut naruszenia art. 155 Kpa jest całkowicie nieuzasadniony. Jak słusznie stwierdził to Sąd I instancji, w przedmiotowej sprawie nie zaistniała bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego o zmianę pozwolenia konserwatorskiego. W dacie wydawania zaskarżonej decyzji pozostawała w obrocie prawnym powołana decyzja z [...] lutego 2015 r., nie została ona bowiem ani uchylona ani wygaszona. Tak długo jak decyzja pozostaje w obrocie prawnym, tak długo możliwa jest jej zmiana w trybie art. 155 Kpa.
- 3.3. Należy zaznaczyć, że termin prowadzenia robót nie może być w żadnym razie utożsamiany z terminem ważności decyzji wydanej w trybie art. 36 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W związku z powyższym określony w pierwotnym pozwoleniu termin na prowadzenie prac mógł zostać zmieniony również po 31 grudnia 2015 r. Jest to o tyle racjonalne, że zmiana uwarunkowań faktycznych związanych z prowadzeniem prac przy zabytku i ewentualna zasadność wydłużenia tego terminu powinny być przeanalizowane przez organ w oparciu o przesłanki określone w art. 155 Kpa. Przy tym, wbrew stanowisku Sądu I instancji, sama data złożenia wniosku o zmianę decyzji nie ma znaczenia. Tym bardziej jednak złożenie wniosku przez skarżącą spółkę jeszcze w okresie, kiedy mogła prowadzić prace określone w pozwoleniu, obligował organ do jego merytorycznego rozpoznania.
- 3.4. Tym samym Sąd I instancji nie dokonał błędnej wykładni art. 155 Kpa, możliwa jest bowiem w trybie tego przepisu zmiana terminu prowadzenia prac nawet po jego upływie.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Ppsa, skargę kasacyjną oddalił. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 Ppsa.