Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1899/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniesione przez K. J. S., B. G. – G. i J. G. oraz E. M. skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji linii kolejowej.
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku K. J. S., wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] listopada 2010 r.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż mając na uwadze uchybienia, których dopuściły się organy I i II instancji wydając decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej w oparciu o niekompletny wniosek inwestora niespełniający wymogów, o których mowa w art. 9 o ust. 3 pkt 4 lit. a oraz art. 9 ust. 3 pkt 3 ustawy o transporcie kolejowym (dalej zwanej "u.t.k."), a także wadliwość decyzji Wojewody z uwagi na nieopatrzenie przez organ administracji publicznej załączników graficznych do decyzji Wojewody niezbędnymi elementami w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a. istnieje duże prawdopodobieństwo, że w wyniku kontroli międzyinstancyjnej obydwa akty zostaną wyeliminowane z obrotu prawnego.
Ponadto skarżąca podniosła, iż biorąc pod uwagę, że zgodnie z art. 9s ust. 1 i 2 u.t.k. decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zatwierdza podział nieruchomości, a także na podst. art. 9s ust. 3 u.t.k. nieruchomości wydzielone liniami rozgraniczającymi teren, stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna dlatego też brak wstrzymania wykonania decyzji Wojewody oraz decyzji Ministra może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci dokonania podziału nieruchomości oraz wywłaszczenia części nieruchomości objętych decyzją Wojewody oraz decyzją Ministra.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.
Wskazać w tym miejscu należy, że w orzecznictwie i piśmiennictwie akcentuje się, że sąd administracyjny, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powinien uwzględnić interesy prawne i stanowiska wszystkich uczestników postępowania, bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może zachodzić nie tylko po stronie wnioskodawcy, ale również po stronie innych uczestników postępowania (Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz pod red. prof. R. Hausera, prof. M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2011, str. 338-339 i powołane tam orzecznictwo sądów administracyjnych).
W przedmiotowej sprawie zasadniczymi zagadnieniami, mającymi wpływ na kierunek rozstrzygnięcia są kwestie oceny i wyważenia interesów w sprawie, poprzez określenie stopnia zachodzącego niebezpieczeństwa, o którym stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., w stosunku do każdej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego, skali ewentualnego niebezpieczeństwa o którym stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz rodzaju inwestycji objętej decyzją oraz charakteru zaskarżonego w sprawie aktu administracyjnego.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ strona nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Podniesiona przez skarżącą wadliwość decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej będzie przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi kasacyjnej i nie może być powoływana jako uzasadnienie wstrzymania wykonania decyzji.
Oceniając natomiast skutki wykonania zaskarżonych decyzji w postaci dokonania podziału nieruchomości oraz wywłaszczenia części nieruchomości należącej do skarżącej należy mieć na uwadze, że podstawą wydania niniejszych decyzji jest ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94 ze zm.). Jej celem jest regulacja prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji kolejowej. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora w celu budowy linii kolejowej. Powoływane we wniosku skutki decyzji związane ze stanem prawnym nieruchomości nie mogą być traktowane jako przesłanka wstrzymania decyzji, gdyż podważałoby to istotę szczególnej regulacji zawartej w cytowanej ustawie o transporcie kolejowym. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie linii kolejowej.
Powyższe okoliczności w porównaniu z możliwymi negatywnymi skutkami wykonania przedmiotowych decyzji dla skarżącej przemawiają za nieuwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.