Uzasadnienie
Wyrokiem z 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 594/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.
Od powyższego wyroku Spółdzielnia wniosła skargę kasacyjną. W treści skargi kasacyjnej zawnioskowano o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała między innymi, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia trudnej do odwrócenia szkody, realizacja przez inwestora inwestycji spowoduje nieodwracalne skutki, a teren w planach zagospodarowania przestrzennego nie jest przewidziany dla takich inwestycji o jakie ubiega się inwestor.
Odpowiedź na skargę kasacyjną złożył uczestnik postępowania i wnosząc o jej oddalenie wskazał, że decyzja umarzająca postępowanie w sprawie wygaszenia decyzji o warunkach zabudowy w żadnym wypadku nie może być zakwalifikowana do rozstrzygnięć, które nadają się do wykonania. Decyzja ta nie przyznaje bowiem jej adresatowi jakichkolwiek uprawnień, jak i nie zobowiązuje do wykonania jakichkolwiek działań. Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest całkowicie bezprzedmiotowy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 609/12, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, orzeczenia.nsa.gov.pl), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania.
Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja o warunkach zabudowy, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja o warunkach zabudowy jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno - budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji.
Wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym nie podlega tym samym decyzja umarzająca postępowanie w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy.
W tej sytuacji na tym etapie postępowania nie jest możliwe stwierdzenie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W konsekwencji uznać należy, że w odniesieniu do zaskarżonej decyzji nie może mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61§3 w związku art. 193 p.p.s.a.