Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2010 roku oddalił skargę kasacyjną Rady Miasta Piły od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2009 roku sygn. akt II SA/Po 1068/08 w sprawie ze skargi B. G. na uchwałę Rady Miasta Piły z dnia 24 czerwca 2008 roku Nr XXIV/287/08 w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Pismem z dnia 1 lipca 2010 r. B. G. wniosła o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów postępowania, w szczególności kosztów zastępstwa procesowego ustanowionego w sprawie pełnomocnika, który brał udział w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Zgodnie z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego określa z kolei art. 205 § 2 p.p.s.a. zaliczając do nich ich wynagrodzenie z tym zastrzeżeniem, że nie może być ono wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stosownie zaś do art. 205 § 3 p.p.s.a., zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne. W wypadku radców prawnych przepisami tymi są unormowania zawarte w § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), w którym określono stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W pkt 2 lit. a - d tego przepisu określono w wyczerpujący sposób wysokość tych stawek za konkretne czynności procesowe w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. W wypadku postępowania toczącego się w związku ze skargą kasacyjną czynnościami tymi są: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. a), sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. c). Pełnomocnik strony nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ani też nie wykonywał żadnej innej z czynności wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a - c cytowanego rozporządzenia. Samo sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną niewątpliwie się do nich nie zalicza.
Wobec czego, brak jest podstaw do przyjęcia, że pełnomocnik skarżącej poniósł w związku z tą czynnością niezbędne koszty postępowania kasacyjnego w rozumieniu art. 205 § 2 p.p.s.a. uprawniające do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny ich zwrotu od organu na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.