Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 68/14 oddalił skargę [...] Spółki z o.o. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej.
Wyrok ten został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wnioskiem z dnia 6 sierpnia 2013 r. [...] Spółka z o.o. w K. zwróciła się do Prezydenta Miasta Szczecin o wydanie zaświadczenia następującej treści: "Zaświadczam, że zamiar zmiany sposobu użytkowania czterech pomieszczeń gospodarczych, położonych w S. przy ul. [...], usytuowanych na poddaszu budynków mieszkalnych jednorodzinnych (po dwa segmenty każdy w zabudowie bliźniaczej) tj.: lokalu przy ul. [...] nr [...] o powierzchni 68,57 m2, lokalu przy ul. [...] o powierzchni 68,44 m2, lokalu przy ul. [...] o powierzchni 68,57 m2 i lokalu przy ul. [...] o powierzchni 68,57 m2 - na cele mieszkalne, które mają już status samodzielnych lokali w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, a które znajdują się na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] w S., jest zgodny z przepisami uchwały Nr LII/1372/10 Rady Miasta Szczecin z dnia 25 października 2010 r. w sprawie Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Krzekowo-Żyzna-Szeroka" w Szczecinie (Dz. U. Woj.
Zach. z 2010 r., Nr 116, poz. 2152), która weszła w życie dnia 25 grudnia 2010 r." Prezydent Miasta Szczecin postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. wydanym na podstawie art. 219 k.p.a., odmówił Spółce [...] wydania zaświadczenia o żądanej treści. Organ wyjaśnił, że wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę czterech budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej o dwóch lokalach mieszkalnych w każdym budynku, w oparciu o ustalenia zawarte w decyzji o warunkach zabudowy Nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Po zakończeniu budowy, inwestor uzyskał zaświadczenia o samodzielności lokali mieszkalnych (po dwa w każdym budynku) oraz o samodzielności lokali gospodarczych (po jednym w każdym budynku). Z ustaleń obecnie obowiązującego planu wynika, że na terenie o symbolu Z.K.2005.MN.U, w którym zlokalizowane są przedmiotowe budynki, przewidziana jest zabudowa mieszkaniowa, jednorodzinna, wolno stojąca lub bliźniacza z dopuszczeniem usług wbudowanych.
Jednocześnie ustalenia ogólne planu wskazują, że na terenach MN,MN,U w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych bliźniaczych i szeregowych dopuszcza się nie więcej, niż jeden lokal mieszkalny w każdym segmencie. Potwierdzenie możliwości zmiany sposobu użytkowania samodzielnego pomieszczenia gospodarczego na cele mieszkalne stanowiłoby przyzwolenie na powstanie trzeciego lokalu mieszkalnego, to zaś doprowadziłoby do naruszenia prawa, gdyż trzy lokale mieszkalne zmieniłyby status budynku na wielorodzinny, a to byłoby niezgodne z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy oraz z ustaleniami obecnie obowiązującego Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta "Krzekowo-Żyzna-Szeroka".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu zażalenia Spółki, postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w sprawie ma zastosowanie art. 217 § 2 pkt 1 K.p.a. oraz art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, który nakłada obowiązek dostarczenia zaświadczenia na osobę ubiegającą się o zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Treść zaświadczenia ma dotyczyć "zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego", tym samym konieczna jest analiza i ocena, czy zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego będzie zgodny z ustaleniami obowiązującego planu. Przedmiotowe budynki zostały wzniesione zgodnie z pozwoleniem na budowę (decyzja Nr [...]), w oparciu o ostateczną decyzję Prezydenta Miasta Szczecina z dnia [...] stycznia 2009 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych, po dwa segmenty każdy, w zabudowie bliźniaczej oraz wewnętrznej drogi dojazdowej, parkingu wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną.
Rzeczone budynki posiadają po dwa samodzielne lokale mieszkalne w każdym z nich oraz pomieszczenia gospodarcze na poddaszach tych budynków - po jednym pomieszczeniu w każdym z budynków. Dla obszaru działki nr [...], począwszy od dnia 24 grudnia 2010 r., obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Krzekowo-Żyzna-Szeroka", przyjętego uchwałą Nr LII/1372/10 Rady Miasta Szczecin z dnia 25 października 2010 r. Zgodnie ustaleniami planu, obszar objęty planem podzielony jest na tereny elementarne, dla których ustala się przeznaczenie i zasady użytkowania (§ 4 ust. 1). Ustalenia ogólne obowiązują w granicach całego planu, natomiast ustalenia szczegółowe obowiązują w granicach terenu elementarnego (§ 4 ust. 3). Dla prawidłowego odczytania ustaleń planu konieczne jest uwzględnienie ustaleń ogólnych planu, jak też ustaleń szczegółowych dla terenu elementarnego, w którym położone są obiekty.
Zgodnie z rysunkiem planu, obszar działki skarżącej znajduje się na terenie elementarnym o symbolu Z.K.2005.MN,U. Ustalenia ogólne dla obszaru planu (rozdział 2), w zakresie ustaleń kompozycji, form zabudowy i sposobu zagospodarowania terenu, dopuszczają w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych bliźniaczych i szeregowych, położonych na terenach oznaczonych symbolami MN i MN,U, nie więcej, niż jeden lokal mieszkalny w każdym segmencie (§ 6 ust. 3 pkt 8). Jednocześnie ustalenia ogólne planu dopuszczają zachowanie zainwestowania i użytkowanie niespełniające ustaleń planu, wskazując jednocześnie, że budynki mogą być poddawane remontom kapitalnym i modernizacjom bez prawa powiększania kubatury budynku (§ 6 ust. 3 pkt 13). Ustalenia szczegółowe dla terenu elementarnego o symbolu Z.K.2005.MN,U wskazują przeznaczenie terenu pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolno stojącą lub bliźniaczą z dopuszczeniem usług wbudowanych (§ 11 ust. 1 pkt 1).
Dla tego obszaru plan przewiduje funkcję zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - lokalizację budynków wolno stojących lub bliźniaczych oraz przewiduje możliwość umieszczenia lokali usługowych w tych budynkach. Przy czym w budynkach jednorodzinnych plan dopuszcza tylko jeden lokal mieszkalny. Budynki bliźniacze położone na działce nr [...] posiadają już po dwa lokale mieszkalne w każdym z segmentów (łącznie 8 lokali mieszkalnych w 4 segmentach) i taki stan użytkowania budynków sankcjonują ustalenia obowiązującego planu. Zamiarem inwestora jest zmiana sposobu użytkowania poddaszy budynków bliźniaczych, przy czym przyszłe pomieszczenia mieszkalne mają posiadać status kolejnych samodzielnych lokali mieszkalnych. Docelowym zamiarem inwestora jest doprowadzenie do zmiany funkcji zabudowy z jednorodzinnej na wielorodzinną.
W świetle powyżej przywołanych ustaleń planu taka zamiana funkcji zabudowy jest niedopuszczalna. Niezgodne z ustaleniami obowiązującego planu byłoby również wydzielenie kolejnego samodzielnego lokalu mieszkalnego w budynku o jednym lokalu mieszkalnym, pomimo że budynek o dwóch lokalach mieszkalnych z punktu widzenia prawa budowlanego jest postrzegany jako budynek jednorodzinny. Zdaniem organu zarzuty zażalenia są nieuzasadnione, gdyż organ I instancji w sposób prawidłowy odczytał ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przy uwzględnieniu zasad konstrukcji planu. Przywołane przez stronę ustalenia planu (§ 6 ust. 3 pkt 13), nie wpływają na prawidłowy sposób odczytania ustaleń panu dla terenu elementarnego Z.K.2005.MN,U. Planowane wydzielenie kolejnych samodzielnych mieszkań w budynkach skarżącej nie skutkuje wprawdzie zwiększeniem kubatury budynków, to jednak wpływa na zmianę kwalifikacji tych budynków na wielorodzinne.
Na powyższe postanowienie [...] Sp. z o. o. w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając mu organowi naruszenie art. 71 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego w związku z art. 217 § 2 pkt 1 K.p.a. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa miejscowego regulujących zmianę sposobu użytkowania poddaszy na cele mieszkaniowe. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało zajmowane stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny Szczecinie wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił, uznając ją za niezasadną. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż istotą żądania skarżącej jest uzyskanie zaświadczenia, że zamiar zmiany sposobu użytkowania czterech pomieszczeń gospodarczych, znajdujących się w poszczególnych budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, położonych przy ul. [...] w S., na działce nr [...] obręb [...], na cele mieszkalne - jest zgodny z przepisami uchwały Nr LII/1372/10 Rady Miasta Szczecin z dnia 25 października 2010 r. w sprawie Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Krzekowo-Żyzna-Szeroka" w Szczecinie (Dz. U. Woj. Zach. z 2010 r., Nr 116, poz. 2152). Wniosek o wydanie ww. zaświadczenia został skierowany do organu w związku z obowiązkiem z art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wynikającym dla strony w przypadku zgłoszenia organowi administracji budowlanej zamiaru zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.
Przedmiotowe budynki, zgodnie z decyzjami Prezydenta Miasta Szczecin o pozwoleniu na budowę z dnia [...] października 2010 r. i o warunkach zabudowy z dnia [...] stycznia 2009 r., stanowią budynki mieszkalne jednorodzinne, w zabudowie bliźniaczej (po dwa segmenty) o dwóch lokalach mieszkalnych i pomieszczeniu gospodarczym w poddaszu. Na terenie, na którym znajdują się budynki skarżącej, obowiązuje, począwszy od 24 grudnia 2010 r., miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym, na obszarze działki nr [...], dopuszcza się zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolno stojącą, bliźniaczą, szeregową z nie więcej, niż jednym lokalem mieszkalnym w każdym segmencie (§ 6 ust. 3 pkt 8 planu).
Jednocześnie ustalenia ogólne planu dopuszczają zachowanie zainwestowania i użytkowanie niespełniające ustaleń planu, wskazując jednocześnie że budynki mogą być poddawane remontom kapitalnym i modernizacjom bez prawa powiększania kubatury budynku (§ 6 ust. 3 pkt 13 planu). Zatem zktualna zabudowa działki skarżącej, pomimo że budynki posiadają po dwa lokale mieszkalne, jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa miejscowego, gdyż pozwolenie na budowę zostało wydane [...] października 2010 r., tj. przed wejściem w życie obowiązującego obecnie planu zagospodarowania przestrzennego.
Sąd uznał, że rację mają organy obu instancji, że wobec obowiązujących zapisów ww. planu, na obszarze inwestycji skarżącej, nie jest możliwa inna zabudowa, niż jednorodzinna z jednym lokalem mieszkalnym, z dopuszczeniem usług wbudowanych. Zmiana sposobu użytkowania, istniejących w budynkach skarżącej pomieszczeń gospodarczych na odrębne, kolejne, lokale mieszkalne w budynku jednorodzinnym, doprowadziłaby do zmiany funkcji zabudowy na tym terenie z jednorodzinnej na wielorodzinną, co jest niedopuszczalne w świetle ustaleń (ogólnych i szczegółowych) aktualnego planu zagospodarowania tego terenu. Plan ten jasno stanowi o możliwości zabudowy terenu przy ul [...] w S. wyłącznie budynkami jednorodzinnymi z jednym lokalem mieszkalnym.
Wobec tego nie jest prawnie możliwe poświadczenie zgodności z aktualnymi przepisami prawa miejscowego zamiaru zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń gospodarczych w budynkach skarżącej na odrębne lokale mieszkalne. Sąd stwierdził, iż skoro w uchwale Nr LII/1372/10 Rady Miasta Szczecin z dnia 25 października 2010 r. w sprawie Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Krzekowo-Żyzna-Szeroka" w Szczecinie ustalono, że na terenie działki nr [...] w S. ma funkcjonować jedynie zabudowa jednorodzinna z jednym lokalem mieszkalnym i ewentualnie wbudowane usługi, przy jednoczesnym sankcjonowaniu zastanej już zabudowy, to niezależnie od funkcjonujących w obrocie prawnym definicji "budynku jednorodzinnego", na tym terenie nie mogą powstawać, czy to w wyniku modernizacji, czy też przebudowy, budynki o większej, niż jeden, liczbie lokali mieszkalnych. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zatem skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła [...] Spółka z o.o. z siedzibą w K. reprezentowana przez adwokata, zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie: I. przepisów prawa materialnego, tj.
1. § 6 ust. 3 pkt 8 uchwały Nr LII/1372/10 Rady Miasta Szczecin z dnia 25 października 2010 r. w sprawie Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Krzekowo-Żyzna-Szeroka" w Szczecinie (Dz. U. Woj. Zach. z 2010 r., Nr 116, poz. 2152,dalej MPZP) poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że przepis ten należy stosować w niniejszej sprawie i jego brzmienie uniemożliwia wydanie skarżącej zaświadczenia o żądanej treści, ponieważ zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń gospodarczych na samodzielne lokale mieszkalne w budynku jednorodzinnym doprowadziłaby do zmiany funkcji zabudowy na tym terenie z jednorodzinnej na wielorodzinną, podczas gdy zaświadczenie o treści żądanej przez skarżącą powinna być wydane jedynie na podstawie § 6 ust. 1 pkt 13 MPZP;
2. § 6 ust. 1 pkt 13 MPZP poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że planowane zamierzenie nie stanowi modernizacji obiektu i jako takie jest niedopuszczalne w świetle postanowień MPZP, podczas gdy stanowi ono dopuszczone przez plan miejscowy zachowanie zainwestowania i użytkowanie niespełniające jego ustaleń, a planowana przez skarżącą zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń gospodarczych wypełnia hipotezę przepisu § 6 ust. 1 pkt 13 MPZP; II. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.
1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. poprzez wydanie wyroku oddalającego skargę na postanowienie SKO z dnia [...] listopada 2013 r. w sytuacji, gdy naruszało ono prawo materialne, tj. § 6 ust. 3 pkt 8 oraz § 6 ust. 3 pkt 13 MPZP, co miało wpływ na wynik sprawy, podczas gdy opisane naruszenia prawa materialnego powinny skutkować uwzględnieniem skargi przez Sąd, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, poprzez wydanie wyroku oddalającego skargę na postanowienie SKO z dnia [...] listopada 2013 r. w sytuacji, gdy mamy do czynienia ze zgodnością zamierzonej zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń gospodarczych z ustaleniami MPZP i możliwe było wydanie zaświadczenia o żądanej treści przez skarżącą, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie, ewentualnie w oparciu o art. 188 p.p.s.a. zmianę w całości zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie skargi na postanowienie SKO w S. z dnia [...] listopada 2013 r. Pełnomocnik wniósł również o zasądzenie w każdym przypadku kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, w kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia enumeratywnie wymienionych w § 2 tego przepisu przesłanek nieważności, zatem przedmiotową skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach zakreślonych podniesionymi w jej treści zarzutami. Wniesiona skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż prawidłowa jest ocena Sądu I instancji, że odmowa wydania zaświadczenia o żądanej treści nie narusza prawa. Za pozbawiony uzasadnionych podstaw należy uznać stawiany Sądowi I instancji zarzut naruszenia prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie § 6 ust. 3 pkt 8 i błędną wykładnię § 6 ust. 3 pkt 13 uchwały nr LII/1372/10 Rady Miasta Szczecin z dnia 25 października 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Krzekowo –Żyzna Szeroka" w Szczecinie.
Na wstępie przypomnieć należy, że stosownie do przepisu art.217 § 2 k.p.a. zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Natomiast zgodnie z przepisem art. 219 k.p.a. odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Podstawą prawną żądania skarżącej kasacyjnie była treść art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a., a więc domaganie się wydania zaświadczenia z uwagi na wymogi przepisu prawa wymagającego urzędowego potwierdzenia. Przepisem prawa na podstawie którego strona skarżąca ubiegać się o wydanie zaświadczenia w związku zamiarem dokonania zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (j.t.
Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623, ze zm.). Na przepis ten skarżąca wskazała w swoim wniosku z dnia 6 sierpnia 2013 r. o wydanie zaświadczenia. W myśl tego przepisu zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. (...). Do zgłoszenia należy dołączyć zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji zasadnie postanowiły odmówić wydania zaświadczenia, gdyż wskazana zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą nr LII/1372/10 Rady Miasta Szczecin z dnia 25 października 2010 r. Według ustaleń planu objęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia budynki mieszkalne jednorodzinne, zrealizowane na działce nr [...] przy ul. [...] w S., położone są na terenie oznaczonym symbolem Z.K.2005.MN,U – przewidzianym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wolno stojącą lub bliźniaczą (§ 11 ust. 1 uchwały).
Dla terenu MN,U ustalono w § 6 ust. 3 pkt 8 i 13 określone warunki zagospodarowania terenu. Według uregulowania zawartego w pkt 8 § 6 ust. 3 planu na terenach MN, MN,U w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych bliźniaczych i szeregowych dopuszcza się nie więcej niż jeden lokal mieszkalny w każdym segmencie. Natomiast pkt 13 § 6 ust. 3 planu stanowi, że dopuszcza się zachowanie zainwestowania i użytkowanie niespełniające ustaleń planu. Budynki mogą być mogą być poddawane remontom kapitalnym i modernizacyjnym bez powiększenia kubatury budynku. Podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, iż w świetle cytowanych wyżej ustaleń planu nie jest dopuszczalna wnioskowana przez stronę skarżącą zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń gospodarczych na odrębne lokale mieszkalne w budynkach jednorodzinnych, gdyż wskutek tego w każdym z budynków znajdowałyby się trzy lokale mieszkalne. Tymczasem plan dopuszcza tylko jeden lokal mieszkalny w budynku jednorodzinnym, przy jednoczesnym zachowaniu dotychczasowego użytkowania.
Oznacza to, że przedmiotowe budynki jednorodzinne zgodnie z ustaleniami planu nie mogą mieć więcej lokali mieszkalnych niż mają obecnie. Zauważyć należy, iż w ustawie z dnia 7 lipca1994 r. Prawo budowalne w art. 3 pkt 2a zawarta jest legalna definicja budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zgodnie z którą przez budynek mieszkalny jednorodzinny należy rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku.
Zatem wnioskowana zmiana sposobu użytkowania pomieszczenia gospodarczego na lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym jednorodzinnym mającym obecnie dwa lokalne mieszkalne spowodowałaby utratę dotychczasowego charakteru budynku jednorodzinnego. Z podanych przyczyn za pozbawione usprawiedliwionych podstaw należy uznać zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego, jak również pozostałe zarzuty oparte w na podstawie kasacyjnej z art. 174 pkt 2 kpa, bowiem w warunkach rozpoznawanej sprawy Sąd I instancji prawidłowo oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., przedmiotową skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw, oddalił.