Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 5 października 2004 r. sygn. akt II SA/Lu 81/04 oddalił skargę L. C. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] grudnia 2003 r., wydane na podstawie art. 17 (1 w zw. z art. 33 oraz art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz.968 ze zm./.
Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] grudnia 1997 r. Nr [...] nałożono na skarżącą obowiązek rozbiórki samowolnie wybudowanego garażu na działkach nr ewid. [...] i [...] w K. przy ul. P. Następnie skarżąca została upomnieniem wezwana do wykonania tego obowiązku, po czym został wystawiony tytuł wykonawczy z dnia 6 października 1999 r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. orzekł o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia do wykonania powyższego obowiązku, zaś postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie po rozpoznaniu zażalenia skarżącej utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy. L. C. wniosła skargę na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaś Sąd na jej wniosek postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. sygn. akt II SA/Lu 789/03 wstrzymał wykonanie tego postanowienia.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. nie znając postanowienia Sądu z dnia 26 kwietnia 2003 r. "wydał tytuł wykonawczy stosowany w egzekucji należności pieniężnych" skierowany do Naczelnika Urzędu Skarbowego w L., celem ściągnięcia grzywny od zobowiązanej. Poinformowany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego o wydaniu przez Sąd postanowienia z dnia 29 sierpnia 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003 r. "uznał obowiązek nałożony postanowieniem z dnia 12 listopada 2003 r. za wymagalny, wnosząc do organu egzekucyjnego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w przedmiocie egzekucji administracyjnej".
Na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji skargę wniosła L. C. domagając się "wycofania lub umorzenia" egzekucji, podnosząc argumenty dotyczące budowy garażu oraz zarzucając wadliwość postępowania w sprawie wydania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał skargę za niezasadną uznając, iż zarzuty dotyczące budowy garażu nie mogą być rozpatrzone, gdyż w tej sprawie postępowanie administracyjne zostało już zakończone będącym przedmiotem egzekucji nakazem rozbiórki. W kwestii przebiegu postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem, Sąd stwierdził, iż było ono przeprowadzone zgodnie z prawem. Postępowanie przed Sądem ze skargi na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia "spowodować powinno zawieszenie postępowania egzekucyjnego w zakresie ściągnięcia grzywny". Organ egzekucyjny po powzięciu informacji o wydaniu przez Sąd postanowienia wstrzymującego wykonanie postanowienia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia prawidłowo stwierdził wykonalność nałożonego obowiązku występując o zawieszenie postępowania do czasu wydania orzeczenia przez sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny nadto w sprawie II SA/Lu 789/03 orzekł o oddaleniu skargi L. C. na postanowienie w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła L. C. reprezentowana przez adwokata A. P. zarzucając:
1/ błędne przyjęcie, iż Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie prawidłowo ocenił, że w toku postępowania organ I instancji nie naruszył prawa, 2/ uchylenie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny od rozstrzygnięcia zarzutów dotyczących kwestii związanych z budową garażu objętego nakazem rozbiórki.
W skardze kasacyjnej wnosi się o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie w całości wniosków skargi, rozważenie możliwości umorzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie grzywny w celu przymuszenia, zaś ewentualnie wnosi się o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawia się przebieg sprawy administracyjnej podkreślając, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. jest negatywnie ustosunkowany do skarżącej i działa wyłącznie na jej niekorzyść.
W treści uzasadnienia skargi kasacyjnej powtarza się zarzut, iż zaskarżony wyrok Sądu jest wadliwy, bowiem pomija kwestie dotyczące budowy garażu podnoszone w skardze do tego Sądu oraz wnosi o "zaliczenie w poczet materiału dowodowego" załącznika do tej skargi - w którym to załączniku skarżąca "przedstawia swoje stanowisko i uzasadnia żądania" skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z następujących przyczyn/:
Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej "ppsa", skarga kasacyjna może być oparta na następujących podstawach:
1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie /art. 174 pkt 1/, 2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy /art. 174 pkt 2/.
Stosownie do art. 175 (1 ppsa skarga kasacyjna musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniami wynikającymi z (2 i 3. W myśl art. 176 ppsa skarga kasacyjna powinna m. in. czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
Wprowadzenie tzw. przymusu adwokackiego /radcowskiego/ a więc nałożenie obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez określonych ustawowo profesjonalistów powoduje, iż skarga ta powinna być odpowiednio, w profesjonalny sposób sformułowana. W zależności od braków skargi kasacyjnej, skarga kasacyjna nie odpowiadająca ustawowym wymaganiom, podlega oddaleniu a nawet odrzuceniu w razie uznania jej niedopuszczalności ze względów formalnych.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie odpowiada żadnemu z wymogów określonych w przepisach ppsa. Nie zarzuca się w tej skardze naruszenia prawa materialnego, ani też prawa procesowego mającego zastosowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym jak też nie podaje, jakie przepisy przez ten Sąd miałyby według wnoszącej skargę kasacyjną być naruszone.
Jako zarzut podnosi się natomiast, iż kontrolując orzeczenie wydane przez organ administracji publicznej w postępowaniu egzekucyjnym Sąd powinien był również rozważyć zarzuty skarżącej odnoszące się do zgodności z prawem decyzji będącej podstawą wydania tytułu wykonawczego, pomimo iż Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku jednoznacznie i całkowicie prawidłowo wypowiedział się w tej kwestii wskazując, że sprawa przedmiotowo dotyczy postępowania egzekucyjnego a nie orzeczenia o nakazie rozbiórki.
Właśnie ze względu na powierzenie formułowania skarg kasacyjnych określonym profesjonalistom, Naczelny Sąd Administracyjny nie ma możliwości we własnym zakresie dochodzenia jakie były intencje wnoszącego skargę kasacyjną, oraz naruszenie jakich ewentualnie przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mógłby zarzucać.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 178 ppsa.