Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 5 września 2012r., sygn. akt II SA/Sz 768/12, oddalił skargę M. J. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych.
Powyższy wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
W dniu 7 lutego 2012 r. M. J. zgłosił zamiar przystąpienia do wykonywania robót budowlanych polegających na remoncie ogrodzenia wraz z kolorystyką (tynków, elementów stalowych), elewacji frontowej oraz z malowaniem (tynków, elementów drewnianych i metalowych, drzwi, parapetów, rynien, rur spustowych, obróbek blacharskich) i pozostałych elewacji (ubytków tynków na ścianach, lokale wraz z malowaniem) w budynku zlokalizowanym przy ul. O. [...] w S..
Postanowieniem z dnia 5 marca 2012 r. organ I instancji zobowiązał inwestora do uzupełnienia zgłoszenia o brakujące dokumenty: właściwe wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, mapę ewidencyjną do celów opiniodawczych z naniesionym i oznaczonym budynkiem, podanie w zgłoszeniu brakujących działek nr [...] i [...] w obrębie 13, uzgodnienie z Miejskim Konserwatorem Zabytków w S. kolorystyki elewacji, będącą odtworzeniem oryginalnej kolorystyki wykonanej zgodnie z zapisem p.z.p. "C." S. - § 5 pkt 3 j i 3 k – w terminie 40 dni od otrzymania pisma tj. do dnia 16 kwietnia 2012 r. W postanowieniu tym organ I instancji podniósł też, że pozostałe roboty remontowe dotyczące stolarki okiennej i drzwiowej w obiektach objętych ochroną konserwatorską na mocy planu miejscowego należy także wykonać w oparciu o zapisy § 5 pkt 3 n, który stanowi o nakazie zachowania oryginalnej stolarki okiennej i drzwiowej, zaś w przypadku konieczności jej wymiany, nowa powinna nawiązywać kompozycją, proporcją, podziałem, materiałem i dekoracją snycerską do oryginalnej, należy przywracać stolarkę na wzór oryginalnej, a przypadku jej braku – analogicznie do oryginalnej stolarki zachowanej w innych budynkach lub na podstawie materiałów ikonograficznych.
W dniu 4 kwietnia 2012 r. inwestor przedłożył brakujące dokumenty poza uzgodnioną z Miejskim Konserwatorem Zabytków w S. kolorystyką elewacji, będącą odtworzeniem oryginalnej kolorystyki.
W tych okolicznościach Starosta uznał, że zgłaszający nie uzupełnił zgłoszenia i decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. wniósł sprzeciw w przedmiocie wykonania robót budowlanych polegających na remoncie ogrodzenia oraz elewacji budynku położonego przy ul. O. [...] w S., działka nr [...] w obrębie [...], objętych zgłoszeniem złożonym przez inwestora M. J..
M. J. wniósł odwołanie od powyższej decyzji zarzucając, że sprzeciw został wniesiony po 30 dniowym terminie uprawniającym organ do jego wniesienia oraz że bezzasadnie został nałożony obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o uzgodnienie kolorystyki elewacji. Planowane prace remontowe nie obejmują bowiem zmiany kolorystyki całego budynku, a jedynie odtworzenie obecnej kolorystyki na remontowanych fragmentach elewacji. Tynki na elewacji frontowej będą remontowane jedynie częściowo – w miejscach uszkodzeń, spękań i odparzeń. Obecna kolorystyka została wykonana na podstawie uzgodnienia z Wojewódzkim Oddziałem Służby Ochrony Zabytków Delegatura w K. z dnia 17 lipca 2001 r. Na wszystkich wyremontowanych elewacjach zachowana została kolorystyka wykonana zgodnie z uzgodnieniem z 2001 r. Część elewacji nie wymaga malowania, jednak by uniknąć wystąpienia różnic w odcieniu pomiędzy istniejącymi a remontowanymi fragmentami, chce pomalować całą ścianę.
Zdaniem strony narzucanie obowiązku odtworzenia oryginalnej kolorystyki z 1908 r. ustalonej na podstawie kosztownych badań architektonicznych jedynie na fragmentach elewacji frontowej i tylnej oraz ponowne uzgodnienie kolorystyki z konserwatorem zabytków jest bezzasadne. Ponadto wydany sprzeciw obejmuje remont ogrodzenia, którego nie dotyczy narzucony przez organ wymóg uzgodnienia kolorystyki z konserwatorem zabytków.
Wojewoda Zachodniopomorski decyzją z dnia [...] maja 2012 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, budowa i wykonanie robót budowlanych nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę wymienionych w art. 29 wymaga zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno – budowlanej, w którym zgodnie z art. 30 ust. 2 należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia, a także załączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2. Pozostałe wymagania dotyczące zgłoszenia, wskazane w art. 30 ust. 2 tj. dołączenie odpowiednich szkiców, rysunków, a także pozwoleń, uzgodnień i opinii uzależnione są od rodzaju przedsięwzięcia, a obowiązek ich dostarczenia wynika z obowiązujących przepisów prawa w odniesieniu do zgłoszonych robót budowlanych. Zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamieszonego rozpoczęcia robót, a do ich realizacji można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu.
W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia – wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Gdy organ nałoży na zgłaszającego zamiar wykonania robót budowlanych, obowiązek uzupełnienia zgłoszenia (art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane), to termin do zgłoszenia sprzeciwu (art. 30 ust.
3) rozpoczyna bieg na nowo od dnia złożenia tych dokumentów, a w przypadku ich niezłożenia, od końcowego dnia wyznaczonego postanowieniem terminu. Dla zachowania terminu z art. 30 ust. 5 konieczne jest wydanie i wysłanie przed upływem tego terminu albo sprzeciwu, albo postanowienia o obowiązku uzupełnienia zgłoszenia.
Organ odwoławczy przywołał stan faktyczny sprawy i stwierdził, że decyzja o sprzeciwie nie narusza prawa. Postanowienie organu I instancji z dnia 5 marca 2012 r. o uzupełnieniu zgłoszenia zostało wydane i doręczone pełnomocnikowi inwestora przed upływem 30 – dniowego terminu określonego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, który upływał z dniem 8 marca 2012r. Dodatkowe dokumenty stanowiące uzupełnienie zgłoszenia zostały złożone w organie I instancji w dniu 4 kwietnia 2012 r., zatem z tą datą rozpoczął bieg 30 – dniowy termin do wniesienia sprzeciwu określony w art. 30 ust. 5, który upływał z dniem 4 maja 2012 r. Decyzja Starosty S. wnosząca sprzeciw została wydana w dniu [...] kwietnia 2012 r. i doręczona pełnomocnikowi inwestora w dniu 19 kwietnia 2012 r., czyli z zachowaniem powyższego terminu.
Wojewoda uznał też za zasadny nałożony na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia, w tym o przedłożenie kolorystyki elewacji uzgodnionej z Miejskim Konserwatorem Zabytków w S.. Zgodnie bowiem z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego do zgłoszenia należy dołączyć m.in. pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. Objęty zgłoszeniem obiekt zlokalizowany jest na terenie, na którym obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "C." S. uchwalonego uchwałą Rady Miasta S. nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. (Dz. Urz. Woj. [...]). Na rysunku planu obiekty objęte zgłoszeniem oznaczone zostały jako "Obiekty o walorach zabytkowych". W Rozdziale II Ogólne zasady i warunki kształtowania przestrzeni § 5 Ustalenia w zakresie ochrony i dziedzictwa kulturowego i zabytków w pkt 3 umieszczono zapis potwierdzający objęcie ww. obiektów ochroną konserwatorską na mocy planu oraz wprowadzenie dla nich m.in. nakazów stosowania tradycyjnych tynków budynku, ustalonych na podstawie badań architektonicznych (lit. "j") oraz odtworzenia oryginalnej elewacji ustalonej na podstawie badań architektonicznych (lit. "k").
Zgodnie z § 2 pkt 2 Rozdział I Przepisy ogólne – pojęcia i określenia użyte w uchwale, a niezdefiniowane w tym paragrafie należy rozumieć zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu uchwalenia planu. Wojewoda wskazał też, że zgodnie z ustawą z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. nr 162, poz. 1568 ze zm.), pod pojęciem badań architektonicznych należy rozumieć działania ingerujące w substancje zabytku, mające na celu rozpoznanie i udokumentowanie pierwotnej formy obiektu budowlanego oraz ustalenie zakresu jego kolejnych przekształceń (art. 3 pkt 10).
Ponadto Wojewoda ustalił, że przedmiotowy budynek przy ul. O. [...] w S. zlokalizowany jest na obszarze średniowiecznego układu urbanistycznego wpisanego do rejestru zabytków decyzją z dnia [...] września 1956 r. Miejski Konserwator Zabytków w S., po rozpatrzeniu wniosku inwestora, decyzją z dnia [...] października 2011 r., znak: [...] odmówił wydania pozwolenia na prowadzenie prac na obszarze wpisanym do rejestru zabytków na podstawie dokumentacji projektowej dotyczącej remontu elewacji frontowej, przebudowy wejścia budynku oraz zmianie kolorystyki elewacji. W decyzji tej Miejski Konserwator Zabytków w S. potwierdził konieczność przeprowadzenia dla przedmiotowego obiektu kwerendy archiwalnej oraz badań architektonicznych wg wymogu określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Decyzja została zaskarżona do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Mając powyższe na względzie Wojewoda uznał, że niezbędne jest uzgodnienie kolorystyki obiektów objętych zgłoszeniem z Miejskim Konserwatorem Zabytków w S. jako organem właściwym do prowadzenia spraw oraz wydawania decyzji administracyjnych z zakresu ochrony zabytków i opieki nad nimi, a którego nie może zastąpić załączone do zgłoszenia uzgodnienie z Wojewódzkim Oddziałem Służby Ochrony Zabytków w S. Delegatura w K. z dnia 17 lipca 2001 r. uzyskane przed wejściem w życie planu zagospodarowania przestrzennego "C." S..
Wojewoda podniósł też, że nieuzasadnione jest twierdzenie strony o możliwości przyjęcia zgłoszenia remontu ogrodzenia, gdyż przedmiotowe ogrodzenie stanowi wraz z budynkiem architektoniczną całość i podlega tym samym rygorom. Z uwagi na niewywiązanie się przez inwestora w całości z prawidłowo nałożonego obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty S. o wniesienie sprzeciwu do wykonania robót budowlanych polegających na remoncie ogrodzenia oraz elewacji budynku położonego przy ul. O. [...] w S..
Skargą M. J. zaskarżył powyższą decyzję, zarzucając jej naruszenie art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 5 pkt 3j i 3k uchwały nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "C." w S., przez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz sprzeczność istotnych ustaleń organu I i II instancji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym sprowadzające się do uznania, że planowany przez skarżącego remont wymaga uzgodnienia z Miejskim Konserwatorem Zabytków w S. kolorystyki elewacji, będącej odtworzeniem oryginalnej kolorystyki wykonanej w oparciu o badania architektoniczne, gdy tymczasem przeprowadzenie prawidłowej wykładni powyższych przepisów oraz ich właściwe zastosowanie winno prowadzić do odmiennych wniosków.
Wojewoda Zachodniopomorski odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w uzasadnieniu przywołanego na wstępie wyroku wskazał, że nie dopatrzył się przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszeń prawa, które w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. skutkowałoby koniecznością uchylenia albo stwierdzenia nieważności tego aktu. Wbrew zarzutom skargi organ administracji architektoniczno – budowlanej rozstrzygając sprawę dokonanego zgłoszenia dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i procedował w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego, w sposób prawidłowy odnosząc poczynione ustalenia do przepisów prawa materialnego – art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.
Sąd podkreślił, że w sprawie niesporne jest, iż przedmiotem zgłoszenia skarżącego pozostawał zamiar wykonania robót budowlanych w obiekcie położonym przy ul. O. [...] w S. polegających na remoncie wraz z malowaniem w kolorze istniejącym elewacji frontowej, ogrodzenia od frontu i pozostałych elewacji. Remont tynków miał obejmować skucie tynków spękanych i luźnych, uzupełnienie istniejących tynków. Niesporne jest również w sprawie, że objęty zgłoszeniem obiekt budowlany zlokalizowany jest na terenie działki nr [...] obręb [...] w S. i dla tego terenu obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "C." S. uchwalonego uchwałą Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2009 r. Z § 5 pkt 3 planu "Ustalenia w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków" wynika, że na rysunku planu oznaczono obiekty o walorach zabytkowych, objęte ochroną konserwatorską na mocy planu. Jak wynika z rysunku planu (załącznik nr 1 do planu), objęty zgłoszeniem przez skarżącego obiektu jest obiektem o walorach zabytkowych, a zatem jest objęty ochroną konserwatorską.
Zgodnie zaś z § 5 pkt 3 lit. k i j uchwały dla obiektów o walorach zabytkowych wprowadza się nakaz stosowania tradycyjnych tynków budynku i nakaz odtwarzania oryginalnej kolorystyki elewacji ustalonej na podstawie badań architektonicznych.
W ocenie Sądu, w tych okolicznościach, organ I instancji stosownie do art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego i § 5 pkt 3 lit. k i j uchwały Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2009 r. prawidłowo nałożył na inwestora obowiązek uzgodnienia z Miejskim Konserwatorem Zabytków w S. kolorystyki elewacji, gdyż ustalenia planu miejscowego nakazują obowiązek odtworzenia oryginalnej elewacji ustalonej na podstawie badań architektonicznych. Wbrew zarzutowi skarżącego organy obu instancji nie dokonały błędnej wykładni powyższych przepisów. Skarżący nie przedłożył uzgodnienia Miejskiego Konserwatora Zabytków w S., zatem nie wykonał w całości obowiązków nałożonych postanowieniem Starosty S. z dnia 5 marca 2012 r., co skutkować musiało wydaniem decyzji o zgłoszeniu sprzeciwu do planowanych robót budowlanych objętych zgłoszeniem. Wbrew stanowisku skarżącego okoliczność, że aktualna kolorystyka obiektu była uzgodniona z Wojewódzkim Oddziałem Służby Ochrony Zabytków w S. Delegatura w K. w dniu 17 lipca 2001 r. i że skarżący nie zamierza tej kolorystyki zmienić, nie stanowi o wadliwości zaskarżonej decyzji.
Uzgodnienie z 17 lipca 2001 r. było podejmowane w innym stanie prawnym, to jest przed podjęciem uchwały Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego postanowienia są wiążące dla organu a każda inwestycja winna być zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu.
Skargą kasacyjną M. J. zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie:
- 1) art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 5 pkt 3j i 3k uchwały nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "C." w S. przez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, sprowadzające się do uznania, że planowany przez skarżącego remont wymaga uzgodnienia z Miejskim Konserwatorem Zabytków w S. kolorystyki elewacji, będącej odtworzeniem oryginalnej kolorystyki wykonanej w oparciu o badania architektoniczne, gdy tymczasem przeprowadzenie prawidłowej wykładni powyższych przepisów oraz ich właściwe zastosowanie powinno prowadzić do odmiennych wniosków;
- 2) art. 6 k.p.a. w zw. z art. 2 Konstytucji RP polegające na błędnym przyjęciu przez Sąd, że uzgodnienie Wojewódzkiego Oddziału Służby Ochrony Zabytków w S. Delegatura w K. z dnia 17 lipca 2001 r. w zakresie ustalenia kolorystyki budynku podjęte na podstawie innego stanu prawnego nie ma charakteru wiążącego w niniejszej sprawie, czym naruszono fundamentalną zasadę demokratycznego państwa prawego dotyczącą ochrony praw słusznie nabytych oraz pewności prawa.
Z uwagi na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, przy uwzględnieniu kosztów postępowania kasacyjnego jako części kosztów postępowania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do meritum a ponadto zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że zarówno organy jak i Sąd praktycznie zignorowali znaczenie dla sprawy faktu, iż skarżący przeprowadził w 2001 r. generalny remont zabytkowego budynku zgodnie z uzgodnieniem Wojewódzkiego Oddziału Służby Ochrony Zabytków w S. Delegatura w K. z dnia 17 lipca 2001 r. Na podstawie wskazanego rozstrzygnięcia, skarżący nabył uprawnienie do dokonania remontu przedmiotowego budynku zgodnie z przedstawionymi planami, w tym również z uwzględnieniem wybranej wówczas kolorystyki tynków. Remont ten miał kapitalny charakter, natomiast obecnie planowane prace mają ograniczony zakres konserwacyjny i nie będą prowadzić do istotnych zmian w wyglądzie kamienicy. Poza tym planowany remont dotyczy tylko jednej ściany.
W tym stanie niezrozumiałe jest żądanie od inwestora akceptacji planów remontu przez Miejskiego Konserwatora Zabytków w oparciu nowe regulacje prawne. W ocenie skarżącego narzucenie przez konserwatora obowiązku odtworzenia oryginalnej kolorystyki z 1908 r. ustalonej na podstawie kosztownych badań architektonicznych jest bezzasadne oraz sprzeczne z zasadami prawa administracyjnego - szczególnie zasady praworządności. Zdaniem skarżącego, ustalona na mocy uzgodnienia z Wojewódzkim Oddziałem służby Ochrony Zabytków w S. Delegatura w K. w dniu 17 lipca 2001 r. kolorystyka tynków kamienicy, stanowi uprawnienie i obowiązuje niezależnie od zmiany przepisów prawa w zakresie ochrony zabytków.
Skarżący uważa, że raz uzgodniony z organem kolor elewacji jest obowiązujący również w przypadku ograniczonego w swoim zakresie remontu i nie musi być on dostosowywany do kolorystyki obowiązującej w 1908 r. Gdyby inwestor zamierzał całkowicie zmienić kolor i przemalować budynek, wówczas zastosowanie miałyby przepisy wynikające z planu zagospodarowania przestrzennego. Przeprowadzenie jednak tylko drobnych prac remontowych wręcz o charakterze naprawczym, mające na celu uzupełnienie drobnych ubytków w tynku nie może prowadzić do nałożenia na inwestora nowych obowiązków w postaci przeprowadzenia kapitalnego remontu i dostosowania budynku do kolorystyki obowiązującej w 1908 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z przesłanek wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. nie wystąpiła, stąd też kontrola instancyjna ograniczała się do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.
Zdaniem skarżącego kasacyjnie Sąd I instancji dokonał błędnej wykładni art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego w zw. z § 5 pkt 3j i 3k uchwały nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "C." w S. uznając, iż w sprawie zasadnie wezwano go do przedłożenia uzgodnienia Konserwatora Zabytków w S. kolorystyki elewacji obiektu objętego jego zgłoszeniem. Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić.
Zgodnie z treścią art. 30 ust. 2 cytowanej ustawy, w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia; do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami; w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Stosownie natomiast do treści art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, organ właściwy wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Z przepisu tego wynika zatem, że organ przyjmujący zgłoszenie obowiązany jest dokonać oceny zgodności planowanej inwestycji objętej zgłoszeniem m.in. z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że objęty zgłoszeniem obiekt budowlany zlokalizowany na terenie działki nr [...] obręb [...] w S., w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (uchwała nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "C." w S.) objęty został ochroną konserwatorską. Z treści § 5 pkt 3j i 3k uchwały nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2009 r. jednoznacznie wynika natomiast nakaz stosowania, na obiektach objętych ochroną konserwatorską, ustalonych na podstawie badań architektonicznych tradycyjnych tynków oraz nakaz odtwarzania na tych obiektach, ustalonej także na podstawie takich badań, oryginalnej kolorystyki elewacji.
W związku z powyższym, mając na względzie zakres robót objętych zgłoszeniem, tj. remont ogrodzenia wraz z kolorystyką (tynków, elementów stalowych), elewacji frontowej oraz z malowaniem (tynków, elementów drewnianych i metalowych, drzwi, parapetów, rynien, rur spustowych, obróbek blacharskich) i pozostałych elewacji (ubytków tynków na ścianach, lokale wraz z malowaniem), słusznie uznano, iż przedmiotowe zgłoszenie należy uzupełnić m.in. o uzgodnienia Miejskiego Konserwatora Zabytków w S. kolorystyki elewacji przedmiotowego obiektu. Składając zgłoszenie inwestor ma bowiem obowiązek dopełnienia warunków formalnych określonych w prawie, a jego zamiar, nieobjęty obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, musi pozostawać w zgodzie z przepisami prawa oraz planem zagospodarowania przestrzennego jeżeli taki obowiązuje na terenie objętym zgłoszeniem. Słusznie więc postanowieniem z dnia 5 marca 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia zgłoszenia m.in. o ww. uzgodnienia a w związku z niedopełnieniem nałożonego obowiązku wniesiono w drodze decyzji wydanej na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, sprzeciw względem planowanej inwestycji.
Nie ma przy tym znaczenia fakt, że planowane prace mają ograniczony charakter bowiem z treści cytowanego powyżej art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane wynika, że każda objęta zgłoszeniem inwestycja musi być zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W związku z powyższym uznać należało, że w sprawie w sposób prawidłowy zarówno organy jak i Sąd I instancji dokonali wykładni art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 5 pkt 3j i 3k uchwały nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2009 r. i stwierdzili, iż wobec niewypełnienia przez skarżącego nałożonego postanowieniem z dnia 5 marca 2012 r. obowiązku uzupełnienia zgłoszenia przedmiotowego obiektu, organ I instancji zobligowany był do wniesienia sprzeciwu.
Nieuzasadniony jest także zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 6 k.p.a. w zw. z art. 2 Konstytucji RP bowiem jak wynika z powyższych ustaleń, organy orzekające w niniejszej sprawie zastosowały w sposób prawidłowy obowiązujące przepisy prawa. Nie doszło zatem w sprawie do naruszenia zasady praworządności. Słusznie przy tym podkreślił Sąd I instancji, że uzgodnienie Wojewódzkiego Oddziału Służby Ochrony Zabytków w S. Delegatura w K. z dnia 2001 r. wydane było przed podjęciem uchwały Rady Miasta S. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], a zatem w odmiennym stanie prawnym. Organy oceniały natomiast przedmiotowe zgłoszenie pod kątem zgodności z obowiązującymi przepisami, a takimi są m.in. zapisy § 5 pkt 3j i 3k ww. uchwały będącej aktem prawa miejscowego, kształtującej, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości (art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.).
Mając powyższe ustalenia na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.