Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 500/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. B. i E. B. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W tej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącym w dniu 3 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k.5 i 6 akt adm.) z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia. Skarga wniesiona została natomiast dopiero w dniu 9 maja 2014 r. (data stempla pocztowego k. 5 akt sądowych), a więc z uchybieniem 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., który w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 5 maja 2014 r.
Skargę kasacyjną od tego postanowienia wnieśli M. B. i E. B., podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj: art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przez jego zastosowanie w niniejszej sprawie i odrzucenie skargi. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podnieśli, że według ich wiedzy skargę wnieśli w ciągu 30 dni od doręczenia im postanowienia organu. Wskazali ponadto, że nałożona na nich kara administracyjna jest bardzo restrykcyjna, a konieczność jej zapłaty doprowadzi do upadku ich gospodarstwa rolnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W tej sprawie Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarżący wnieśli skargę na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] marca 2014 r. z uchybieniem tego terminu. Odpisy zaskarżonego postanowienia zostały doręczone skarżącym w dniu 3 kwietnia 2014 r. z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia. Termin do wniesienia skargi na to postanowienie upłynął skarżącym w dniu 5 maja 2014 r., gdyż – zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. - jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga została wniesiona w dniu 6 maja 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej), a nie - jak przyjął Sąd I instancji - w dniu 9 maja 2014 r. Nie zmienia to jednak faktu, że skarga została wniesiona już po upływie ustawowego terminu.
W skardze kasacyjnej, oprócz stwierdzenia, że "według wiedzy skarżących skarga została wniesiona w ciągu 30 dni od doręczenia im postanowienia organu", nie wskazano żadnych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na przyjęcie innej daty doręczenia skarżącym zaskarżonego postanowienia lub innej daty wniesienia skargi. Zatem niezasadny jest zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przez jego zastosowanie w niniejszej sprawie i odrzucenie skargi. Podnoszone w skardze kasacyjnej argumenty dotyczące zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestii formalnej, jaką jest zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.