Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2285/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia rozbiórki budynku dawnego szpitala powiatowego, nr ew. budynku [...], zlokalizowanego w miejscowości Ś., na terenie działki [...], objętego ochroną konserwatorską.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Z. Skarżące kasacyjnie Zgromadzenie domagało się uchylenia wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych oraz rozpoznania sprawy na rozprawie.
W dniu 21 stycznia 2020 r. do NSA wpłynęło pismo – zgłoszenie pełnomocnika uczestnika postępowania wraz z cofnięciem skargi, z którego wynikało, że skarżące kasacyjnie Z. w dniu 28 października 2019 r. sprzedało B. B. m.in. nieruchomość, na której położony jest budynek szpitala powiatowego w Ś., którego dotyczy niniejsze postępowanie (akt notarialny z [...] października 2019 r. repertorium A nr [...]). Oświadczono, że nabywca wstąpił we wszystkie prawa i obowiązki związane z przedmiotową nieruchomością i cofa w całości skargę kasacyjną wniesioną w sprawie od powyższego wyroku.
Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2020 r. Przewodnicząca Wydziału II wezwała pełnomocnika skarżącego kasacyjnie do złożenia oświadczenia czy w związku z przeniesieniem własności nieruchomości na rzecz B. B. podtrzymuje wniesioną skargę kasacyjną, czy też cofa ją – w terminie siedmiu dni, pod rygorem uznania, że podtrzymuje wniesioną skargę kasacyjną. Wezwanie doręczono 10 lutego 2020 r. Nie udzielono na nie żadnej odpowiedzi. Sąd ponowił wezwanie w piśmie z 28 maja 2020 r., które odebrano 2 czerwca 2020 r. Także to wezwanie nie spowodowało pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi. NSA 13 lipca 2020 r. jeszcze raz ponowił wezwanie o treści jak w zarządzeniu z 27 stycznia 2020 r.
W odpowiedzi na ostatnie wezwanie w piśmie z dnia 23 lipca 2020 r. skarżące kasacyjnie Z. oświadczyło, że cofa wniesioną skargę kasacyjną w związku z przeniesieniem własności nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Z powyższego wynika, że podmiot wnoszący skargę kasacyjną może rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07; z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07; z 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10).
W niniejszej sprawie, w której zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2285/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia rozbiórki budynku, Sąd I instancji nie zakwestionował wydanego przez organy administracji rozstrzygnięcia.
Analiza akt sprawy, zdaniem NSA, pozwala stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymieniona w art. 183 § 2 P.p.s.a. W ocenie NSA, cofnięcie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie zmierza do obejścia prawa. Dlatego też NSA uznał, że cofnięcie to jest dopuszczalne.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej uiszczonego przez skarżące kasacyjnie Zgromadzenie orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.