Uzasadnienie
Wyrokiem z 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1336/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Spółdzielni Mieszkaniowej A. z siedzibą w K. (dalej jako "skarżąca") na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie odmowy częściowego uchylenia decyzji ostatecznej.
Jak wynika z akt sprawy, decyzją z [...] grudnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie Powiat Grodzki nałożył na skarżącą obowiązek wykonania robót mających na celu eliminację możliwości wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzi, polegających m.in. na zamontowaniu instalacji nawiewnych w lokalach nr [...]. Decyzją z [...] stycznia 2011 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.
Następnie decyzją z [...] lutego 2013 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie odmówił zmiany ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie Powiat Grodzki. Decyzję wydano w trybie art. 155 k.p.a. Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2013 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wskazanym na wstępie wyrokiem z 22 sierpnia 2013 r. Sąd I instancji oddalił skargę.
Od powyższego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną.
W treści skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z [...] stycznia 2011 r. Skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę w mieniu osób, które zostały zobowiązane do złożenia w swoich mieszkaniach zbędnych instalacji i spowoduje nieodwracalne skutki poprzez ingerencję w substancję lokali. W ocenie skarżącej, brak jest obecnie jakichkolwiek przesłanek, żeby wykonywać prace wskazane w decyzji objętej wnioskiem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a."). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Przede wszystkim należy odnieść się do dopuszczalności wstrzymania wykonania wskazanej we wniosku decyzji. Skarżąca domagała się bowiem wstrzymania wykonania decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z [...] stycznia 2011 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie Powiat Grodzki z [...] grudnia 2010 r., którą nałożono na skarżącą obowiązek wykonania robót mających na celu eliminację możliwości wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzi. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe dla zakresu stosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. będzie mieć zatem znaczenie jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności.
Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, nie umożliwia jednak, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu zwykłym postępowania administracyjnego, w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest decyzja wydana w trybie nadzwyczajnym, w tym przypadku na podstawie art. 155 k.p.a.
Przede wszystkim bowiem kwestia nałożenia na skarżącą obowiązku wykonania robót mających na celu eliminację możliwości wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzi oraz kwestia uchylenia bądź zmiany decyzji ostatecznej, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W zaskarżonej decyzji organ nie odnosił się do kwestii zasadności nałożonego na skarżącą obowiązku, bowiem przesłanką zmiany bądź uchylenia decyzji w trybie art. 155 k.p.a. jest to, żeby za wydaniem tego rodzaju rozstrzygnięcia przemawiał interes społeczny bądź słuszny interes strony. Zmiana bądź uchylenie decyzji w trybie art. 155 k.p.a. nie jest więc uzależnione od zasadności ani też nawet legalności decyzji wydanej w trybie zwykłym, stąd też organ nie przeprowadzał ponownej, odmiennej wykładni przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę nałożenia obowiązku. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym, co uzasadniało stwierdzenie, że decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu.
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.