Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 lipca 2012 r. (sygn. akt II SA/Wa 473/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł J. G. W piśmie z dnia 23 maja 2013 r. Komendant Główny Policji poinformował, iż J. G. zmarł [...] kwietnia 2013 r. i nadesłał odpis skrócony aktu zgonu skarżącego nr [...]. W związku z powyższym organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego w tej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W niniejszej sprawie decyzja Komendanta Głównego Policji została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (tekst jedn. Dz.U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.), które nie pozostawiają wątpliwości, że prawo do posiadania broni jest prawem ściśle związanym z osobą, na rzecz której zostało wydane pozwolenie. W konsekwencji brak jest osób, poza samym zainteresowanym, których interesu prawnego dotyczyłoby postępowanie w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń.
W związku z tym, że skarżący w dniu [...] kwietnia 2013 r. zmarł, a przedmiot tego postępowania odnosił się do praw ściśle związanych z jego osobą, istnieją przesłanki do umorzenia postępowania kasacyjnego w tej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.