Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 550/16, oddalił skargę B. Z. i J. Z. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli B. Z. i J. Z.. Wyrok zaskarżyli w całości. Zarzucili naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
- a) art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie skargi w sytuacji gdy doszło do naruszenia art. 156 § 1 pkt 5 K.p.a., co polegało na utrzymaniu w mocy decyzji organów administracji pierwszej i drugiej instancji, które w sposób nieprecyzyjny określiły obowiązki skarżącego, co doprowadziło do trwałej niewykonalności decyzji,
- b) art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez nierozpoznanie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zawartego w piśmie skarżącego z dnia 19 grudnia 2016r. i nie wydanie w tym przedmiocie żadnego postanowienia, co doprowadziło do pozbawienia skarżącego możliwości wniesienia zażalenia zgodnie z art. 194 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w ramach kontroli instancyjnej.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Ponadto pełnomocnik skarżących wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że nie została ona opłacona w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Przepis art. 193 zdanie drugie P.p.s.a. wyłącza odpowiednie stosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wymogów dotyczących koniecznych elementów uzasadnienia wyroku, które przewidziano w art. 141 § 4 w zw. z art. 193 zdanie pierwsze P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji i Sąd pierwszej instancji.
Przepis art. 183 § 1 P.p.s.a. stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. Nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważność postępowania, określone w art. 183 § 2 pkt 1 – 6 P.p.s.a., należy zatem ograniczyć się do zarzutów wyartykułowanych w podstawie skargi kasacyjnej.
Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie skargi w sytuacji, gdy doszło do naruszenia art. 156 § 1 pkt 5 K.p.a. nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd pierwszej instancji uznał, że niewykonalność decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 K.p.a., może mieć charakter faktyczny i prawny. Z uwagi na podniesienie w piśmie złożonym przez pełnomocnika skarżących, uzupełniającym skargę, zarzutu braku precyzji w opisie obiektu podlegającego rozbiórce, Sąd pierwszej instancji zajął się także tym aspektem wykonalności decyzji.
Od razu warto skonstatować, że niewykonalność decyzji może być skutkiem jej nieprecyzyjności (patrz: Małgorzata Jaśkowska [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel "Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego", Lex/el 2019, III. Przesłanki stwierdzenia nieważności. Niewykonalność decyzji jako przyczyna nieważności. Pkt 5).
Jednak Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że zaskarżona decyzja jest w pełni wykonalna także w zakresie oznaczenia części obiektu podlegającej rozbiórce. Przedmiot rozbiórki został wskazany w sentencji decyzji PINB w Przasnyszu z dnia [...] października 2015 r. Jako punkt wyjścia do ustalenia treści nakazu wskazano w tej sentencji decyzję o pozwoleniu na budowę oraz zatwierdzoną dokumentację projektową. Wskazano powierzchnię i kubaturę części obiektu podlegającej rozbiórce. Określono działkę na której zlokalizowany jest budynek oraz wskazano, że rozbiórka dotyczy części obiektu zwróconej w stronę granicy z działką sąsiednią (przy czym numer tej działki został sprostowany).
Wbrew argumentacji skarżących przedstawionej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, o braku precyzyjnego oznaczenia przedmiotu rozbiórki nie świadczy niewymienienie w decyzji ścian obiektu podlegających rozbiórce oraz niewskazanie numerów ksiąg wieczystych nieruchomości sąsiednich (działki nr A, B).
Związku z przesłanką nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 5 K.p.a., nie mają dwie kolejne podniesione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej okoliczności: nieuzyskanie stanowiska właścicieli działek nr 3495 i 3498 oraz niezawiadomienie tych właścicieli o postępowaniu.
Nie jest zasadny zarzut naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 61 § 3 P.p.s.a., poprzez nierozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, co doprowadziło do pozbawienia skarżącego możliwości wniesienia zażalenia zgodnie z art. 194 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Rozważania należy rozpocząć od spostrzeżenia, że zarzuty, które można sformułować w skardze kasacyjnej, określone w art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a., odnoszą się do wyroku zaskarżonego tą skargą kasacyjną. Wyrok jest środkiem kontroli administracji publicznej (art. 3 § 1 i 2 oraz art. 132 P.p.s.a.). Natomiast postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji nie ma związku z podstawami uwzględnienia skargi na decyzję. Na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie dokonuje się merytorycznej oceny sprawy sądowoadministracyjnej i oceny legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania (por. Tadeusz Woś [w:] "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", WK 2016, pkt 26 do art. 61 oraz powołany tam wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn.. akt I GPS 1/07, ONSA i wsa 2007/4/77). Tak więc konsekwencją nierozpoznania wniosku może być wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie ma to jednak wpływu na dokonaną przez sąd administracyjny ocenę legalności zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.
Wniosek o przyznanie pełnomocnikowi, ustanowionemu w ramach prawa pomocy, wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej w postępowaniu kasacyjnym, podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 P.p.s.a.