Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 2 lipca 2004 r.(sygn.III SA/Wr 107/04), po rozpoznaniu sprawy ze skargi spółki A [sp. z o.o. w E.] na uchwałę Sejmiku Województwa Dolnośląskiego z dnia 25 kwietnia 2003 r. Nr VII/75/2003 w przedmiocie likwidacji specjalistycznego szpitala im. L.Rydygiera we Wrocławiu – oddalił skargę. Wskazaną uchwałą Sejmik Województwa Dolnośląskiego zadecydował o likwidacji Szpitala im.L.Rydygiera i zdecydował, że zakończenie działalności medycznej nastąpi 31 grudnia 2006 r., a po tej dacie zobowiązania Szpitala staną się zobowiązaniami Samorządu Województwa Dolnośląskiego.
W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł,że skargę do sądu administracyjnego może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone (art.90 ust.1 w związku z art. 91 ust.1 ustawy z 5 czerwca 1998 r.o samorządzie województwa (Dz.U. z 2001 r.,Nr 142,poz. 1590 ze zm.) w przypadku, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem lub przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Akt zaskarżony musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego. Strona skarżąca wyprowadza swój interes prawny z faktu, że jest wierzycielem likwidowanego zakładu opieki zdrowotnej na mocy nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w E., który nie może zostać wyegzekwowany. Ochrona jej interesu prawnego ma się wywodzić z art.60 ust.4b i 60 ust.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91,poz.408 ze zm.).Zdaniem Sądu, z orzeczenia sądu powszechnego, dla zabezpieczenia jego z wykonania) nie można wyprowadzać interesu prawnego, nie stanowi podstawy takiego interesu także przepis art. 60 ust.6 pow.ustawy, bo nie reguluje praw i obowiązków jednostki.
II OSK 32/05
Zgodnie z art.60 ust.5 pow.ustawy uchwała w sprawie likwidacji zakładu opieki zdrowotnej określa dzień zakończenia czynności likwidacji. Przepis ten nie daje podstawy prawnej do ochrony interesu wierzyciela,wywodzonego z orzeczenia sądu powszechnego.
Pełnomocnik spółki A zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając naruszenie art.60 ust.4b pkt 5 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, poprzez błędna wykładnię przepisu dotyczącego oznaczania dnia zakończenia czynności likwidacyjnych w uchwale organu założycielskiego w przedmiocie likwidacji publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Pełnomocnik wnosił o zmianę wyroku i orzeczenie o nieważności przedmiotowej uchwały.
Zdaniem pełnomocnika, Sąd błędnie zinterpretował przepis art.60 ust.4b i art.60 ust.4b pow. ustawy i wadliwie przyjął, że skarżący nie miał interesu prawnego we wniesieniu skargi. Ponadto Sąd błędnie uznał, że określanie dnia zakończenia likwidacji zakładu jest dowolne i tym samym naruszył konstytucyjne prawa majątkowe skarżącego. Powołany przez Sąd przepis art.60 ust.4b pkt 5 pow. ustawy powinien być interpretowany w kontekście interesu wierzyciela do zaspokojenia w rozsądnym terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w tym także skargi na uchwałę organu samorządu terytorialnego z zakresu administracji publicznej jest wykazanie, że interes prawny lub uprawnienie skarżącego zostały naruszone przedmiotową uchwałą. Dokonana przez Sąd wykładnia przepisów art.60 ust.4b i ust.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91,poz.408 ze zm.) musi być uznana za prawidłową. Powołane przepisy dotyczą treści uchwały o likwidacji zakładu oraz przeniesienia zobowiązań finansowych i
II OSK 32/05 nie dają podstaw do wywodzenia z nich istnienia,po stronie wierzyciela zakładu, interesu prawnego naruszonego wskazana uchwałą. Na gruncie powołanych przepisów interes wierzyciela ma charakter interesu faktycznego, a naruszenie takiego interesu nie dawało legitymacji do wniesienia skargi.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art.184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.