Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 385/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu skargi D. M. uchylił decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oraz zasądził zwrot kosztów postępowania.
Wyrokiem z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 3203/17, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku, w punkcie 1 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania. W punkcie 2 wyroku zasądzono na rzecz Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku, który wniósł skargę kasacyjną, kwotę 490 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Jako sprostowanie niedokładności (nieścisłości) można rozumieć m.in. właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej.
Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować niewłaściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., sygn. akt II CKN 817/97, OSNC 1999/1/16). Za niedokładność może być uznane nieprawidłowe oznaczenie imienia strony, choćby było ono zgodne z oznaczeniem podanym w pozwie, jeżeli nie ma wątpliwości, że strona, która brała udział w procesie, nosi w rzeczywistości imię o innym brzmieniu (por. postanowienie SN z dnia 13 stycznia 1964 r., sygn. akt II CR 194/63, OSNC 1965/2/27). Nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty.
W przedmiotowej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w dniu 8 lutego 2018 r., w następującym składzie: Przewodniczący sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.), sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, sędzia del. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, co wynika z zarządzenia z dnia 16 stycznia 2018 r. o skierowaniu sprawy do rozpoznania i wyznaczeniu terminu posiedzenia niejawnego. Natomiast, rubrum powyższego wyroku, zawiera oczywistą omyłkę polegającą na tym, że sędzia NSA Jerzy Stelmasiak został określony jako sędzia sprawozdawca, zamiast sędziego NSA Romana Ciąglewicza. Tym samym zasadnym jest sprostowanie niedokładności polegającej na stanowiącym oczywistą nieprawidłowość wskazaniu sędziego sprawozdawcy.
Ponadto w rubrum oraz w sentencji wyroku w sposób oczywiście niepełny wskazano nazwę organu, który wniósł skargę kasacyjną, tj. "Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego", zamiast "Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku".
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.