Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 1497/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 990/15 oddalającego skargę P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy.
Pismem z dnia 11 października 2019 r. P. S. i wniósł sporządzoną osobiście skargę o wznowienie postępowania zakończonego tym wyrokiem. Skarżący wskazał, że został pozbawiony możności obrony swych praw, gdyż nie został zawiadomiony o terminie rozprawy i o zakończeniu sprawy, a nie upoważniał nikogo do reprezentowania go przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; zwana dalej: "p.p.s.a."), do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 p.p.s.a. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie postępowania może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a.). Powyższych ograniczeń nie stosuje się, gdy skargę o wznowienie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Zatem skarga o wznowienie postępowania powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia (art. 178 p.p.s.a). W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie bez uprzedniego wzywania do usunięcia braku formalnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1121, teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo).
W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, że spełnia wymagania, o których mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie została sporządzona przez jednego z profesjonalnych pełnomocników wymienionych w art. 175 p.p.s.a., lecz skarżącego osobiście, co skutkuje jej odrzuceniem.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 276 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.