Uzasadnienie
W dniu 18 czerwca 2014 r. W. J. wniósł skargę, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Zarządzeniami z dnia 21 lipca 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi z dnia 18 czerwca 2014 r. lub nadesłanie podpisanej skargi oraz nadesłanie odpisu podpisanej skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy zarządzeń o powyższym wezwaniu zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 11 sierpnia 2014 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwania, strona skarżąca uiściła w dniu 13 sierpnia 2014 r. wymagany wpis sądowy w wysokości 500 zł. W dniu 5 września 2014 r. wpłynęły do Sądu, przekazane za pośrednictwem Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie, dwa egzemplarze podpisanej przez W. J. skargi oraz koperta, z której wynika, że skarżący nadał je listem poleconym do organu w dniu 14 sierpnia 2014 r.
Postanowieniem z dnia 8 września 2014 r. sygn. akt. II SA/Sz 683/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę W. J. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oraz nakazał zwrot stronie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 500 zł.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący został zobowiązany przez Sąd, a nie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie, do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Dlatego też podpisane skargi skarżący powinien nadesłać w zakreślonym terminie bezpośrednio do Sądu. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 11 sierpnia 2014 r., co oznacza, że termin do ich uzupełnienia upłynął z dniem 18 sierpnia 2014 r. Wymagane odpisy skargi wpłynęły do Sądu w dniu 5 września 2014 r., a więc po terminie, w tej dacie bowiem organ przekazał Sądowi korespondencję skarżącego. W tych okolicznościach, mając na względzie fakt, że uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie stanowi czynność bezskuteczną, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a. odrzucił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł W. J., zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazał, że Sąd dokonał błędnego ustalenia, iż strona, działając samodzielnie, nie wykonała zarządzenia i nie uzupełniła braków skargi w terminie. Pełnomocnik podkreślił, że strona złożyła podpisaną skargę oraz jej odpis w zakreślonym przez Sąd terminie, na adres organu, za którego pośrednictwem wniosła skargę, będąc w przekonaniu, że tak należy uczynić. Strona działała samodzielnie, a z pouczenia nie wynikało, ażeby dokumenty przesłać wprost do Sądu, stąd strona wykonała zobowiązanie tak, jak wniosła pierwotną skargę.
Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie skarżonego postanowienia w całości oraz przyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W postępowaniu przed NSA, prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej, obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, zaś z urzędu bierze pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważnością postępowania, określone w art. 183 § 2 pkt 1 – 6 ustawy p.p.s.a., należało zatem odnieść się do zasadniczych zarzutów stanowiących istotę podstaw kasacji.
Oceniając zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny uznał je za nieusprawiedliwione.
Należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji w zakresie w jakim zauważył, że strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez Sąd, a nie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie. Konsekwentnie, podpisane skargi powinny wpłynąć bezpośrednio do Sądu. Wymaga podkreślenia, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 18 sierpnia 2014 r., podczas gdy odpisy skargi przekazane zostały przez organ 5 września 2014 r. a data ta uznana musi być za datę wykonania zarządzenia.
Tym samym zarządzenie to zostało wykonane przez skarżącego po upływie wyznaczonego terminu. Oznacza to, że skarżący nie wykonał zarządzenia Sądu o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sposób prawidłowy.
W związku z powyższym, na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
Brak jest również w przedmiotowej sprawie podstaw prawnych do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W art. 209 p.p.s.a. przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Żaden z tych przepisów nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie WSA kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07).