Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 851/12, po rozpoznaniu skarg M. L., K. K. i innych na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012 r., w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w pkt I. uchylił pkt I. zaskarżonej decyzji w części dotyczącej orzeczenia o nowym zapisie usytuowania obiektu – drogi – Dzielnica Rembertów m. st. Warszawy w zakresie działek ewidencyjnych nr [...] (po podziale [...], [...]) oraz działki [...] z obrębu 3-07-09; w pkt II. uchylił pkt II. zaskarżonej decyzji w części ustalającej nową tabelę przedstawiającą nieruchomości podlegające podziałowi w zakresie działki o numerze ewidencyjnym [...] (po podziale [...], [...]); w pkt III. oddalił skargi w pozostałym zakresie; w pkt IV. stwierdził, że zaskarżona decyzja w części opisanej w pkt I i II wyroku nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; w pkt V. zasądził od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej solidarnie na rzecz U. S., J. S. kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia K.K. i inni wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2010 r. Uzasadniając swój wniosek podnieśli, że budowa ekranów akustycznych i brak możliwości zjazdu z ulicy Marsa uniemożliwia prowadzenie działalności gospodarczej czego konsekwencją będzie jej likwidacja.
W toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym złożone zostały trzy kolejne wnioski o wstrzymanie wykonania w/w decyzji – M. L., A. J. oraz A. K. Wnioskodawcy podnieśli, że wykonanie przedsięwzięcia w obecnym zakresie, w szczególności budowa ekranów akustycznych, będzie skutkowało niebezpieczeństwem wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków materialnych i życiowych dla nich, jako prowadzących działalność gospodarczą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Zauważyć ponadto trzeba, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stwarza możliwość wstrzymania wykonania nie tylko decyzji zaskarżonej do sądu, ale też decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji.
Rozważając potrzebę udzielenia ochrony tymczasowej należało uwzględnić to, że decyzji organu pierwszej instancji nadano rygor natychmiastowej wykonalności, co umożliwiło realizację przedmiotowej inwestycji drogowej. Niewątpliwie sytuacja taka powoduje ograniczenie zakresu wstrzymania wykonania decyzji obu instancji, co jednak nie oznacza niedopuszczalności rozstrzygania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie wyrażony został już pogląd, że brak jest w ustawie z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych przepisu, który wyłączałby możliwość zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie regulacja tej ustawy ma zapewnić szybkość i skuteczność realizacji inwestycji to jednak nie ma podstaw prawnych by wywieść z niej generalny zakaz wstrzymania wykonania decyzji na czas trwania postępowania sądowoadministracyjnego.
W rezultacie w okolicznościach niniejszej sprawy należało ocenić, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem w całości przedmiotowej inwestycji drogowej, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi roboty budowlane w oznaczonym zakresie nie powinny być prowadzone, w sposób określony decyzjami organów obu instancji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnione jest twierdzenie stron, że budowa ekranów akustycznych stwarza niebezpieczeństwo powstania zarówno znacznej szkody, jak i trudnych do odwrócenia skutków z uwagi na prowadzoną przez nich działalność gospodarczą. Zachodzące w sprawie okoliczności uprawdopodabniają zagrożenie pozbawienia przedsiębiorców dochodu i w konsekwencji zakończenia działalności, co wypełnia ustawowe przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego uprawniona jest teza, że wykonanie wskazanych decyzji w części odnoszącej się do budowy ekranów akustycznych może mieć negatywny i znaczący wpływ na działalność gospodarczą wnioskodawców. Oznacza to, że w sprawie zaistniało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.