Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę I. i J. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżących wnosząc skargę nie uiścił należnego wpisu stałego w kwocie 100 zł. W związku z powyższym na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę należało odrzucić.
Pismem zatytułowanym "zażalenie" skarżący, reprezentowani przez radcę prawnego, zarzucili powyższemu postanowieniu naruszenie art. 219 p.p.s.a. Podnieśli, iż Sąd błędnie przyjął, że nie uiścili oni należnego od skargi wpisu, podczas gdy wpis został wniesiony w dacie złożenie skargi do Sądu. Do skargi kasacyjnej załączono kopię dowodu wpłaty z dnia [...]. Powołując się na powyższe okoliczności strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wskazać należy, że mimo błędnego oznaczenia pisma skarżących jako zażalenie, wobec jego treści należało je potraktować jako skargę kasacyjną.
Zgodnie z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W wypadku zawodowych pełnomocników, takich jak adwokaci i radcowie prawni, wykonanie obowiązku prawidłowego wniesienia wpisu sądowego od skargi, stosownie do art. 221 p.p.s.a. opatrzone jest rygorem odrzucenia skargi bez wezwania o uiszczenie takiej opłaty. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika skarżących w dniu 16 listopada 2007 r., w tym dniu powstał również obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty sądowej od wniesionego środka zaskarżenia. W dacie odrzucenia skargi przez Sąd I instancji, w aktach sprawy nie znajdowało się potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi I. i J. W.. Należy jednak zauważyć, że skarżący przedstawili kopię dokumentu przelewu elektronicznego dokonanego za pośrednictwem Banku [...] S.A. w dniu 16 listopada 2007 r., zatem w dacie złożenia skargi do Sądu, na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwoty 100 zł. Przedmiotowa wpłata wpłynęła na konto Sądu w dniu 16 listopada 2007 r. (k-24). Jednakże, jak wynika z notatki urzędowej sporządzonej rzez pracownika sądu (k-25), dowód wpłaty wpisu sądowego w niniejszej sprawie został omyłkowo dołączony do akt innej sprawy, w której stroną są I. i J. W.. Powyższa okoliczność nie może jednak wywierać negatywnych skutków dla skarżących. Sąd I instancji błędnie więc przyjął, że strona skarżąca nie dokonała wpisu.
W opisanych okolicznościach należy uznać, że skarżący uiścili wpis od skargi w ustawowym terminie. Z tego względu zaskarżone postanowienie jako oparte na błędnych ustaleniach faktycznych należało uchylić.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie została rozpoznana skarga kasacyjna od postanowienia o odrzuceniu skargi. W związku z tym stwierdzić należy, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania winien rozpoznać Wojewódzki Sąd Administracyjny w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.