Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wymierzył Radzie Gminy w S. grzywnę w wysokości 10 000 złotych za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. –) – zwanej dalej p.p.s.a. Skarga wniesiona została przez D. R. i dotyczyła uchwały Rady Gminy w S. z dnia [...] w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnej.
Wydając zaskarżone orzeczenie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż w dniu [...] wpłynęła do Rady Gminy w D. skarga na ww uchwałę. D. R. złożyła w dniu [...] wniosek o ukaranie organu grzywną, o czym poinformowano zainteresowany organ na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2007 r.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Rada Gminy w S. w piśmie z dnia [...], podniosła, iż wnioskodawczyni celowo przesłała skargę bezpośrednio do Sądu aby wprowadzić w błąd radnych, którzy uznali, iż sprawę rozstrzygnął Wojewoda P. pismem z dnia [...] zobowiązującym do podjęcia stosownej uchwały. Ponadto D. R. pismem skierowanym do Wojewody P. z dnia [...] wprowadziła w błąd zarówno wojewodę jak i organ gminy. W piśmie tym stwierdza się bowiem, iż dokumenty świadczące o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej przez jej męża znajdowały się w Urzędzie Gminy w S. a działalność nie jest prowadzona od [...]. Tymczasem przedmiotowa działalność była zarejestrowana do [...]. Składając te wyjaśnienia Rada Gminy nie przedstawiła otrzymanej uprzednio z Sądu skargi.
Powyższa odpowiedź na wniosek skarżącej o wymierzenie organowi grzywny nie spełniała zdaniem Sądu wymogów, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.
Oceniając zasadność wniosku Sąd pierwszej instancji zauważył, iż skarga na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] wysłana w dniu 15 marca 2007 r. wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 19 marca 2007 r. Przedmiotowa skarga została przekazana według właściwości do Rady Gminy w S. gdzie wpłynęła w dniu [...].
Wobec faktu, iż skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie została, wbrew dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a., przekazana do dnia wydania skarżonego orzeczenia sądowego, Sąd postanowił jak w jego sentencji na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożyła Rada Gminy w S. wnosząc o jego uchylenie i opierając skargę kasacyjną na zarzucie naruszenia art. 55 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że złożenie kompletu dokumentów dotyczących skargi wraz z wyjaśnieniami, bez treści samej skargi, stanowi podstawę do wymierzenia organowi grzywny.
Zdaniem autora kasacji, nie można zarzucić Radzie Gminy celowego działania na zwłokę, gdyż jej ocenie właściwym do rozpoznania sprawy był Wojewoda P.. Jedynie w wyniku przeoczenia, do nadesłanej dokumentacji nie została dołączona skarga D. R..
Nczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Nie można podzielić zarzutu sformułowanego w skardze kasacyjnej.
Artykuł 54 § 2 p.p.s.a. nakłada na organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi wniesionej do Sądu, obowiązek przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Spełnienie przez organ tego obowiązku warunkuje możliwość przeprowadzenia prawidłowej kontroli przez sąd.
Nie zastosowanie się do powyższych obowiązków przez organ sprawia, że Sąd nie może wszcząć postępowania, w przypadku nie nadesłania skargi lub w sposób prawidłowy go prowadzić w przypadku nie nadesłania odpowiedzi na skargę, czy też akt administracyjnych sprawy. Z tego względu ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w art. 55, przewiduje, gwarancje procesowe prawidłowego toku postępowania.
W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, Sąd może, na wniosek strony orzec o wymierzeniu mu grzywny. Wymierzenie grzywny ma na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, ale jest również sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sformułowania zawarte w treści art. 55 § 1 p.p.s.a. prowadzą do wniosku, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką jest nieprzekazanie Sądowi w ustawowym terminie wskazanych dokumentów.
W przedmiotowej sprawie Rada Gminy w S. nadesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo z dnia [...], będące odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny, pismo Wojewody P. z dnia [...] informujące Gminę o wynikających z przepisów prawa obowiązkach związanych z niezłożeniem w terminie oświadczenia majątkowego przez radnego, objętą skargą uchwałę, wezwanie D. R. "do usunięcia uchwały", protokół z posiedzenia Rady Gminy S. z dnia [...] oraz zarządzenie Wojewody P. z dnia [...] w sprawie wyborów uzupełniających do Rady Gminy S. w okręgu wyborczym nr [...].
Przedstawione dokumenty, jako akta administracyjne niniejszej sprawy, nie zawierały jednak istotnych dla rozpoznania sprawy dokumentów, co przyznał sam organ. Dotyczy to zarówno skargi jak i odpowiedzi na skargę. Pismem takim z całą pewnością nie mogło być pismo organu z dnia [...]. Przeczy to tym bardziej, omyłkowemu charakterowi, zdarzenia jakim jest niezałączenie skargi D. R. do przesłanych akt.
Powyższe ustalenia jak i treść wskazanego pisma organu z dnia [...] pozwalają przyjąć, iż intencją organu było nie tyle wywiązanie się z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. co wykazanie swojej niewłaściwości w sprawie. Wobec powyższego uznać należy, iż skoro organ administracji, którego działanie zostało zaskarżone, nie wywiązał się z obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. to wymierzenie mu grzywny było prawnie uzasadnione.
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji