Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Gminy S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że Gmina S. działała w przedmiotowej sprawie jako organ wydający decyzję w pierwszej instancji. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie wyłączona jest zatem legitymacja Gminy do wniesienia skargi do sądu na wydane w sprawie orzeczenie organu odwoławczego; w związku z tym Gmina S. nie posiadała legitymacji do wniesienia skargi, na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W skardze kasacyjnej od tego postanowienia skarżąca Gmina zarzuciła naruszenie art. 50 § 1 powołanej wyżej ustawy poprzez przyjęcie, iż skarżąca nie posiada legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu i nie jest podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji (lub postanowienia) do sądu administracyjnego. Skarżąca Gmina podniosła, że przepis art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera wyraźnego wyłączenia organu jednostki samorządu terytorialnego z kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi. Użycie przez ustawodawcę terminu "każdy" wskazuje jednoznacznie, iż skorzystać z uprawnienia, przewidzianego w art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może każdy podmiot, jeżeli wykaże w danej sprawie swój interes prawny. Zdaniem skarżącej Gminy S. posiada ona interes prawny, ponieważ realizuje zadania własne polegające na kształtowaniu i prowadzeniu polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.
Wobec braku opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który znajduje się obecnie w fazie opracowania, nie jest możliwe jednoznaczne określenie, jaki rodzaj inwestycji może powstać w miejscu zamierzonym przez R. M.. Ponadto dalsze prowadzenie przez Gminę postępowania w kierunku ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji R. M. może prowadzić do sprzeczności ustalonych warunków zabudowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co będzie skutkować poważnym zakłóceniem realizacji polityki przestrzennej Gminy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego orzekania w sprawie indywidualnej, w formie decyzji administracyjnej czy postanowienia, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza w zasadzie możliwość występowania w tej sprawie tej jednostki samorządu terytorialnego jako strony postępowania administracyjnego, bądź sądowoadminstracyjnego. Jednostka samorządu terytorialnego może być stroną postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, jednakże w zakresie w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcje organu administracji publicznej, nie jest on uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego. Jednostka samorządu terytorialnego nie jest więc podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnej czy też postanowienia do sądu administracyjnego. Skoro Wójt Gminy S. orzekł o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, stosownie do art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.), to wykonując funkcję organu administracji publicznej, nie jest uprawniony do reprezentowania interesu prawnego Gminy w postępowaniu sądowoadminstracyjnym.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.