Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22.11.2004 r. sygn. akt II SA/Ka 2418/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu skarg A. S., Z. M., K. W., J. C., E. B., M. B. i J. F., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Odwołanie dotyczyło decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...], zezwalającej Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowo-Usługowemu "P." J. P. w [...] na odzysk i transport odpadów innych niż niebezpieczne, które organ uznał za pochodzące od podmiotów nie będących stronami postępowania, a ponieważ wnoszący je napisali, że są mieszkańcami sołectwa, rozważył także reprezentację tej jednostki. Uchylając decyzję Sąd stwierdził, że skarga zostaje uwzględniona jednak z innych z przyczyn aniżeli w niej podniesione, a to z tego powodu, że odwołanie zostało wniesione po terminie. Warunkiem skuteczności odwołania jest zachowanie 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 kpa, który dla strony nie biorącej udziału w postępowaniu liczy się od dnia doręczenia orzeczenia stronie, która brała udział w postępowaniu.
Osoba, która nie brała udziału w postępowaniu, a uznała, że ma w nim interes prawny, zachowuje termin do wniesienia odwołania, składając je w terminie dla strony, której ostatniej doręczono decyzję, zaś po upływie tego terminu decyzja staje się ostateczna i może być wzruszona w trybie nadzwyczajnym, wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa – wyjaśnił Sąd. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona J. P. dnia 12.06.2002 r., zaś odwołanie, podpisane przez mieszkańców sołectwa, nadano w urzędzie pocztowym dnia 27.06.2002 r., zatem po terminie, co skutkowałoby wydanie postanowienia w trybie art. 134 kpa, podkreślił Sąd.
Nadto Wojewódzki Sąd odniósł się do zagadnienia stron postępowania uznając, iż mieszkańcy sołectwa nie mogli mieć przymiotu strony, co nie wyklucza, iż taki przymiot mogą mieć poszczególni mieszkańcy, o ile postępowanie dotyczyłoby ich indywidualnego interesu prawnego, co wymaga ustaleń organu.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł J. P., reprezentowany przez adwokata, domagając się uchylenia wyroku i przekazania sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 154, poz. 1270 ze zm.) przez błędne przyjęcie, iż w sprawie miało miejsce inne naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało wnikliwej analizy kwestii przymiotu strony odwołujących się i wyczerpująco uzasadniło swoje stanowisko, co Sąd zaaprobował, a wobec tego odwołanie i tak nie mogło być merytorycznie rozpatrzone i bez znaczenia jest czy organ odwoławczy umorzył postępowanie, czy też miałby stwierdzić niedopuszczalność odwołania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zarzut skargi kasacyjnej nie jest usprawiedliwiony, bowiem organ administracji umarzając postępowanie odwoławcze dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy i zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit., c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej "ppsa".
Niewątpliwe w sprawie jest, że pismo mieszkańców sołectwa Zawodzie, podpisane przez 30 osób wymienionych z imienia i nazwiska, zostało nadane w urzędzie pocztowym dnia 27. 06.2002 r., zaś decyzja Starosty [...] z dnia [...] nr [...], zezwalająca na odzysk i transport odpadów, skierowana do J. P., której to pismo dotyczy, została doręczona J. P. dnia 12.06.2002 r. Pismo 30 mieszkańców naruszało zatem termin do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 129 § 2 kpa, pod warunkiem, iż rzeczywiście było ono odwołaniem od tej decyzji. Zatytułowane ono zostało: "Wnosimy o uchylenie decyzji...", a nie "odwołanie" i w takiej sytuacji rolą organu właściwego w sprawie było ustalenie czy pismo to jest odwołaniem od decyzji, czy wnioskiem o wznowienie postępowania. Okoliczność ta powinna zostać w sprawie wyjaśniona, gdyż ma ona istotne znaczenie, w zależności bowiem od tego czy pismo to jest odwołaniem czy wnioskiem o wznowienie postępowania będzie rozstrzygane po jego rozpoznaniu.
Jeżeli w zamiarze składających je było to odwołanie wówczas rozstrzygnięcie powinno nastąpić w trybie art. 134 kpa, jak stwierdził to Wojewódzki Sąd Administracyjny, jeżeli natomiast miałby to być wniosek o wznowienie postępowania niezbędne powinno być ustalenie w jakim charakterze występują osoby, które je podpisały, czy jako reprezentanci sołectwa, czy każdy w swoim własnym, składający zbiorowy wniosek. Wówczas konieczne będzie badanie interesu prawnego każdej z podpisanych osób, jak to słusznie również zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny, bowiem od tego będzie zależało czy w ogóle, a jeżeli tak, to na czyj wniosek postępowanie może być wznowione.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ppsa.